A - KAKIES

Η Σάρκα - Τίτος Πατρίκιος

2012-01-31T00:56:00.000+02:00

Η ΣΑΡΚΑ

Από τη συλλογή Αντιδικίες, 1981

Η σάρκα μου

πάντα πονάει στα χτυπήματα

πάντοτε χαίρεται στα χάδια.

Ακόμα τίποτα δεν έμαθε.

"Ασφαλής κατεύθυνση" διαβάζει ο Τάσος Λειβαδίτης

2011-12-26T13:37:00.002+02:00

"Ασφαλής κατεύθυνση" διαβάζει ο Τάσος Λειβαδίτης

Από τη συλλογή Ο τυφλός με τον λύχνο, 1983

Στη μνήμη των αδελφών μου: Ντίνου, Μίμη και Αλέκου

Κι επειδή τα οικονομικά μου πήγαιναν όλο και στο χειρότερο, άρχισα να γίνομαι εφευρετικός : κατέβαινα, λόγου χάρη, στο υπόγειο όπου βρισκόταν ένα παλιό χαλασμένο ρολόι, το έβαζα στην πιο κρίσιμη ώρα και περίμενα - κι ας είναι ευλογημένο τ' όνομα του Θεού, ποτέ δεν έπεσα έξω, ύστερα, υπερήφανος, πήγαινα στο οινομαγειρείο, όπου ο ατμός απ' τις κατσαρόλες με γέμιζε θρησκευτικές σκέψεις, συνωστιζόταν ο φτωχόκοσμος, μέθυσοι με ποδοπατημένα καπέλα, λόγια χιλιοειπωμένα σαν τις εποχές, ώσπου, τέλος, πιωμένος, έπαιρνα από πίσω κάποιον απ' τους νεκρούς μου κι έτσι έβρισκα πάντα το σπίτι μου.

Μια νύχτα θα κάνουμε μία μεγάλη σκέψη αλλά δεν πρέπει να την πούμε πουθενά, είναι η μόνη δικαιοσύνη. Ύστερα θα βγούμε στους δρόμους, θα βρέχει και η βροχή έχει και εκείνη την ιδιωτική της ζωή, ενώ εμείς δεν είχαμε. Θα αργοπορήσουμε μπροστά σε ένα φαρμακείο, μιας και είμαστε θνητοί και αφού οι ουρανοί γνωρίζουν την αθωότητα μας. Τέλος όπως θα ξημερώνει θα χτυπήσουμε την πόρτα του σπιτιού μας, αλλά κανείς δεν θα μας γνωρίζει. Είναι απίστευτο σαν τις μεγάλες μέρες που ζήσαμε. Αντίο λοιπόν, ας ανοίξουμε την ομπρέλα μας και ας προσπεράσουμε βιαστικά το τέλος μίας εποχής.

Y.Γ1: Και τώρα που οι ασφαλείς κατευθύνσεις μας τέλεψαν, ευκαιρία να ανοίξουμε την ομπρέλα μας, βαδίζοντας ανέμελα ελεύθεροι το τέλος μίας εποχής που γκρεμίζεται...

Υ.Γ2: Ευχαριστώ ολόψυχα για κάθε ευχή που έλαβα και εύχομαι σε κάθε περαστικό: Φίλο/η και αναγνώστη/στρια αυτού του blog καλές γιορτές και μία δημιουργική χρονιά με προσπάθεια, θέληση, αγωνιστικότητα και πολλές ευτυχισμένες στιγμές που πηγάζουν από το ότι έχουμε κάνει το καλύτερο δυνατό για εμάς και τους άλλους!

Υ.Γ. 3 Τον χιονάνθρωπο τον έφτιαξα για τα ανίψια μου... που πριν καν τον τελειώσω αναφωνούσαν: "Και τώρα μπορούμε να τον χαλάσουμε;;;".

Molotov - Gimme the power (Lyrics)

2011-12-14T14:27:00.002+02:00

Molotov - Gimme the power (Lyrics)

Το βίντεο ΕΔΩ

La policía te está extorsionando (dinero!)
pero ellos viven de lo que tú estás pagando
y si te tratan como a un delincuente (ladrón!)
no es tu culpa, dale gracias al regente.
Hay que arrancar el problema de raíz,
y cambiar al gobierno de nuestro país,
a la gente que esta en la burocracia,
a esa gente que le gustan las migajas.
Yo por eso me quejo y me quejo,
porque aquí es donde vivo y yo ya no soy un pendejo
el que no wachas, los puestos del gobierno,
hay personas que se están enriqueciendo.
Gente que vive en la pobreza,
nadie hace nada porque a nadie le interesa
Es la gente de arriba te detesta
hay más gente que quiere que caigan sus cabezas.
Si le das mas poder al poder,
mas duro te van a venir a coger
porque fuimos potencia mundial
somos pobres, nos manejan mal.

Coro:
Dame dame dame dame todo el power
para que te demos en la madre
Gime gime gime gime todo el poder
so I can come around to joder (2x)
Dámele, dámele, dámele, dámele todo el poder
Dámele, dámele, dámele, dámele todo el power (2x)

Así es, ¡puto! - ¡Fuck you puto baboso!
Porque no nacimos donde no hay qué comer
No hay por qué preguntarnos cómo le vamos a hacer
Si nos pintan como a unos huevones
No lo somos, ¡viva México, cabrones!
¡Que se sienta el power mexicano!
¡Que se sienta!, todos juntos como hermanos
Porque somos más, jalamos más parejo
Porque está siguiendo a una bola de pendejos
Que nos llevan por donde les conviene
Y es nuestro sudor lo que los mantiene
Los mantiene comiendo pan caliente
Ese pan es el pan de nuestra gente

Coro (4x)

El pueblo unido, jamás será vencido
El Tito y el Huidos, jamás serán vencidos

http://lyricstranslate.com

Molotov - Gimme the power (English Lyrics)

Gimme the power

The police are extorting you (money!)
but they live of what you are paying
and if they treat you like a criminal (thief!)
is not your fault, give it thanks to the regent.
We have to uproot the problem,
and changing the government of our country,
to the people who is in the bureaucracy,
those people who likes the crumbs.
I therefore complain and complain,
because here is where I live I'm not a fool anymore
who does not watch the government positions,
there are people who are getting richer.
People who live in poverty,
nobody does anything because no one cares it.
The people up there hate you,
there are more people who want to drop their heads.
If you give more power to power,
harder they're coming to fuck you.
Because we were a world power
we are poor they mishandle us.

Chorus:
Give me give me give me give me all the power
to fuck you.
Gimme gimme gimme gimme all the power
so I can come around to fuck you.(2x)
Give me it, Give me it, Give me it, Give me it, all the power
Give me it, Give me it, Give me it, Give me it, all the power

(Yes it is faggot, fuck you faggot dumbass)
Because we were not born where there is not to eat,
we do not have to ask ourselves, how can we do?
If they drawn us as sluggish,
we are not VIVA MEXICO CABRONES
Let’s feel the Mexican power!
Let’s fell it! All together as brothers,
because we are more, we pull more together.
Why are we following a bunch of assholes?
Who lead us where it suits them
and it is our sweat what support them
which it keeps them eating hotcakes
that bread is the bread of our people.

Chorus (4x)

The people united will never be defeated,
El Tito y el Huidos, will never be defeated

http://lyricstranslate.com

Σε παλιό στυλ

2011-11-20T00:32:00.000+02:00

Σε παλιό στυλ

Ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη
Απαγγέλει η Καριοφυλλιά Καραμπέτη

Οι εραστές είναι ακριβά,

ένδοξα κύπελλα,

όπου ο ένας πίνει τον άλλον.

Το πρωί πηγαίνουν σε ολοπόρφυρους,

βασιλικούς δρόμους

και το βράδυ πλαγιάζουν σε κρεβάτια κι από θρύλους πιο βαθιά.

Κι αν καμιά φορά τους δεις να παραπατάνε

ή να παίρνουν μονοπάτια άγνωστα και μυθικά

-- μην ξαφνιαστείς,

γιατί οι εραστές είναι τυφλοί,

με τα ωχρά τους βλέφαρα κλειστά

ο ένας απ' τη λάμψη του άλλου.

Οι εραστές δε βλέπουν,

μόνο αγγίζονται,

μα οι ρόγες των δακτύλων τους είναι τα ίδια τα πελώρια,

τα πάντα έκπληκτα, μάτια του Θεού.

"Λένε;" - Fernando Pessoa

2011-11-16T00:50:00.000+02:00

Λένε;

Ξεχνούν.

Δεν λένε;

Έλεγαν.

Πράττουν;

Μοιραίο.

Δεν πράττουν;

Ομοίως.

Γιατί να

ελπίζεις;

Τα πάντα

είν' όνειρο.

Aldous Huxley VS George Orwell

2011-11-05T12:03:00.001+02:00

Γνωστό ... αλλά επίκαιρο...

... Το θέμα είναι εμείς τί κάνουμε; ... Που ως λαός...

... Μας αναγκάζουν...

... Να περάσουμε βίαια από το ένα μέσο χειραγώγησης στο άλλο;

... Να τους χαιρόμαστε...

Μας αξίζουν άραγε;;;;;;;;

Πολύ Καλημέρα σας...

Καρδιά ... λα, λα, λα!

2011-10-30T23:32:00.000+02:00

Καρδιά

Καρδιά: Από το CD «Πέφτω ψηλά» - Νίκος Ζιώγαλας - Lyra 2011

Καρδιά, πως ζεις μονάχη σου κλεισμένη

Ψηλά κάποτε πέταγες ψηλά

Κάθε πατρίδα ήταν αγαπημένη

Μες στο κορμί σου τώρα ξενιτιά

Ταξίδεψα, άγνωστο φύσαγε το αγέρι

Κι αγάπησα όλου του κόσμου τα νερά

Μα βούλιαξα μες στα γνωστά μου εδώ τα μέρη

Κυλάει ο πόνος λάβα στα βαθιά

Καρδιά, σαν γλαροπούλι λαβωμένο

Σφιχτά μάζεψες τώρα τα φτερά

Ξέρεις κι εγώ μπορώ να περιμένω

Να γίνουν όλα πάλι μία αγκαλιά

Πάνος Τόλιος: Τύμπανα κρουστά

Όμηρος Κομνηνός: Μπάσο

Γιώργος Μπαγκλάρας: Βιολί

Νίκος Ζιώγαλας: Κιθάρα, πλήκτρα, κρουστά, φωνητικά

Aπό το παλιό στο νέο...

2011-10-26T01:46:00.002+03:00

Aρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης: Μία περιήγηση στο χτες...

...και στο σήμερα...

εκεί όπου το παλιό αγγαλιάζει το νέο...

σε ένα αρμονικό δέσιμο... άκρως διαδραστικό...

Ο άνθρωπος του μέλλοντος έχει πλέον όνομα: Ο Έλληνας

2011-10-19T15:16:00.001+03:00

<br> 

Φαύλος κύκλος

2011-10-08T20:00:00.005+03:00

Φαύλος κύκλος

Να ζεις είναι να θυμάσαι…

Όλα όσα έκανες

αναμοχλεύοντας ασπρόμαυρες μνήμες,

σκεπασμένες με μια γλυκιά παρελθοντική πατίνα.

Αφήνοντας το παρόν να ξεγλιστρά σε

οράματα, υπεκφυγές, θέλω και λάθη.

Μα όσες φορές και αν επιμένεις

στην αλλαγή κατεύθυνσης των πραχθέντων,

δοκιμάζοντας τόσους άπειρους συνδυασμούς

πάντα στο τέλος πέφτουν οι ίδιοι τίτλοι.

Να θυμάσαι είναι να ζεις…

Όσες επιλογές δεν τόλμησες να πάρεις.

Ένας φαύλος κύκλος,

μέσα στον οποίο αρέσκεσαι να εθίζεσαι.

Για αυτό σου λέω: Ζήσε το τώρα, στο τώρα,

χωρίς χωροχρονικές αναδρομές

Η ζωή δεν περιμένει, απλώς κυλά.

Και το μόνο άξιο που πράγματι κατέχεις

είναι ο χρόνος που απομένει.

Μα, ως πότε θα τον σκοτώνεις με θυμίσεις;

Για όσα ήταν (Όστρακα)

2011-09-25T23:36:00.006+03:00

Για όσα ήταν (Όστρακα)

Κοιμισμένα κείτονται στο χάδι του κύματος:

Θραύσματα κογχυλιών, γυαλιού, πέτρας και ξύλου,

ξεπλυμένα από την αλμύρα, σμιλευμένα από το αγιάζι.

Αντανακλούν κόπιες στιγμών που ζήσαμε μαζί,

κι ας έχασαν τη λάμψη τους σκονισμένες στην λήθη,

σκεπασμένες με τόσες ανειλημμένες υποχρεώσεις.

Και κάθε που σκύβω να σηκώσω κάποιο στα χέρια,

ξαναφέρνοντας το απαστράπτων στο φως του ήλιου,

κομμάτι μίας ζωής που θέλω ν’ αποθέσω στα χέρια σου,

το ξανασκέφτομαι, αφήνοντας το αμέσως κάτω.

Να συνεχίσει το ταξίδι του στο τέλος των ημερών,

μη τυχόν και το πληγώσει πιότερο η θύμηση μου.

Νίτσε - Ποιήματα

2011-09-22T15:45:00.001+03:00

Αίτημα

Γνωρίζω το πνεύμα πολλών ανθρώπων

κι όμως δεν ξέρω ποιος είμαι εγώ!

το μάτι μου είναι πολύ κοντά μου

δεν είμαι αυτό που βλέπω.

Θα ήταν όφελος μονάχα αν μπορούσα

να βρεθώ μακριά από τον εαυτό μου.

Όχι βέβαια τόσο μακριά όσο ο εχθρός μου!

Ο καλύτερος μου φίλος είναι κιόλας μακριά μου.

ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ αυτόν, η μέση!

Μαντεύετε τι αναζητώ;

Ανώτεροι άνθρωποι

Αυτός εδώ ανυψώνεται – του πρέπειν να τον

επαινούμε!

Και όμως ένας άλλος έρχεται πάντα από ψηλά.

Και ζει εκεί όπου ποτέ δεν φτάνει έπαινος –

είναι από ψηλά.

Ecce Homo

Ναι, ξέρω από πού έρχομαι!

Αχόρταγος σαν την φωτιά

καίγομαι και αναλώνω τον εαυτό μου.

Ό,τι πιάνω γίνεται φως

Ό,τι αφήνω γίνεται στάχτη:

Φλόγα είμαι, σίγουρα!

Ο ταξιδιώτης

«Δεν υπάρχει πια μονοπάτι! Άβυσσος γύρω,

νεκρική σιγή!».

Εσύ το θέλησες! Γιατί παράτησες το μονοπάτι;

Μείνε τώρα ψύχραιμος και διαυγής, ω ξένε

γιατί χάθηκες αν πιστέψεις στον κίνδυνο.

Ο Ατρόμητος

Όπου κι αν βρίσκεσαι, σκάψε βαθιά!

Εκεί κάτω είναι η πηγή!

Άσε τους σκοταδιστές να ωρύονται:

«Κάτω υπάρχει μονάχα η Κόλαση!»

Ο πλησίον

Δεν μου αρέσει ο πλησίον μου κοντά μου.

Θα ήθελα να ήταν πιο ψηλά και πιο μακριά!

Μα πως, αλλιώς θα γινόταν το αστέρι μου!

Να ληφθεί υπ’ όψιν

Τον διπλό τον πόνο τον αντέχεις πιο εύκολα

από τον μονό: Θέλεις να δοκιμάσεις;

Ενάντια στην ματαιοδοξία

Μη φουσκώνεις: Γιατί αλλιώς

το παραμικρό τσίμπημα θα σε κάνει να σκάσεις.

Μικρές πρακτικές για την ευτυχία

2011-09-12T15:39:00.000+03:00

Όχι, όχι δεν πρόκειται για την διατριβή του Κικέρωνα...

Απλά στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε αναπροσαρμόζουμε την αξία της ζωής ψάχνοντας στην καθημερινότητα όλα αυτά που πραγματικά αξίζουν και μπορούν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη...

Φεύγω ...μπας και εφαρμόσω και εγώ ... μερικά από τα παραπάνω...

Αρκουδοπεταλούδα!!!

2011-09-08T00:45:00.003+03:00

Αυτοί έρχονται...

Ώρα εμείς να φεύγουμαι...

Ο εσωτερικός μου κόσμος

2011-09-01T16:59:00.004+03:00

Στην αρχή ήταν ένας τοίχος βαμμένος στο απαλό γαλάζιο ... όπως και το υπόλοιπο γραφείο.

Και αποφάσισα να τον εμπλουτίσω με λίγο κίτρινο για να φωτίσει περισσότερο.

Στην συνέχεια του έριξα λίγο μπλε ραφ για αντίθεση.

Και αφού ξεκίνησα και σταματημό δεν είχα, ακολούθησε το μωβ που μου αρέσει πολύ!

Μετά ξανασκέφτηκα να τον φωτίσω με πορτοκαλί πινελιές.

Και στο τέλος... ξαναεπέστρεψα στο μωβ... έτσι για να δέσει την συνταγή!

Αφού τον παρατήρησα καλά - καλά ... σκέφτηκα ότι τελικά δεν είναι και τόσο σκοτεινός όσο θέλει να δείχνει, απλά έχει πάνω του πολλά χρώματα που μπερδεύονται μεταξύ τους... Ένα πράγμα σαν και εμένα δηλαδή.

Τον βάφτισα "Ο Εσωτερικός μου Κόσμος" και για τελευταία πινελιά τον στόλισα με την "Αμυγδαλιά" του Βαν Γκογκ. Που ξέρεις ... κάποτε μπορεί να 'ρθει και η Άνοιξη;

Καλό Φθινόπωρο είπαμε;

Υ.Γ. Τουλάχιστον μου πέτυχε η πατίνα του γαλάζιου-ραφ στο κάδρο. Χα!

Μυθοπλαστικό Φωτορομάντζο

2011-08-26T15:14:00.001+03:00

Γεια σας!

Πάλι πίσω … να κάνουμε και καμιά ανάρτηση … έτσι χωρίς λόγο και ουσία… αλλά για να πούμε ένα γεια!

Η ζέστη καλά κρατεί και ενώ στον περιβάλλοντα κόσμο, φαίνεται να μην «κουνιέται ούτε φύλλο» εγκυμονείτε ένα καυτό φθινόπωρο που καθυστερεί να ‘ρθει…

Και μετά από αυτές τις τόσο πρωτότυπες και αποκαλυπτικές προβλέψεις… ας δούμε και καμία φωτό από ένα άλλο τόσο πρωτότυπο θέμα… Μα, τι άλλο, εν ελλείψει έμπνευσης … τις διακοπές…

Μυθοπλαστικό Φωτορομάντζο

Όταν οι άλλοι φεύγουν εγώ επιστρέφω...

Ταξιδεύοντας ... Σε μέρη που βουνό και θάλασσα σμίγουν παίζοντας με το φως, το βλέμμα, και τις αισθήσεις...

Σε μία εσωτερική διείσδυση που αναδύει λεπτεπίλεπτες φωτοσκιάζεις...

Μα με το βλέμμα στραμμένο για πάντα ψηλά...

Ακολουθώντας μυστικά περάσματα ... εφήμερων περιπλανήσεων...

Σε άγριες ακτές που αντιστέκονται σθεναρά στο κύμα...που τις κερδίζει πάντα στο τέλος :)

Αφήνοντας χνάρια πάνω σε απάτητη άμμο ... για να σβηστούν και αυτά στο πρώτο υγρό χάδι ...

Με σώματα κάτω από τον καυτό ήλιο μέχρι να υποκλιθεί και αυτός στην πλανεύτρα νύχτα...

Αποχαιρετώντας τον ουρανό με χιλιάδες χρωματιστά φιλιά..

... και τη θάλασσα με ρίγη μουσκεμένων αγκαλιασμάτων...

Σε μία ονειρική εκσπερμάτωση της εκστατικής μυσταγωγίας του Άγνωστου...

Αφήνοντας μου όμως πίσω, ένα φεγγάρι για να "παίζω" μαζί του ...

Σε υπαίθριες λευκές κρεβατοκάμαρες...

Και πρόχειρες αυτοσχέδιες σκηνές ...

Μέχρι... που ο λυτρωτικός ύπνος να μας κλείσει τα βλέφαρα... για μία ακόμη νύχτα...

Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους - Μαφάλντα

2011-07-08T01:07:00.001+03:00

Μμμμ... σαν να παραζέστανε ο καιρός με τη θερμοκρασία να συνεχίζει να ανεβαίνει επικίνδυνα γύρω μου... και εγώ να κινούμαι ολοένα και πιο νωχελικά και αναποφάσιστα σε ένα κόσμο που τρέχει ολοταχώς αλόγιστα προς τα πίσω… Να κατέβεις; Δύσκολο! Διαλέγω 1^η καλοκαιρινή στάση …. Παραδοσιακά … βουνό (καθώς κάθε Σ/Κ στην θάλασσα μας βρέχει)… περπάτημα, παρέα, συζήτηση, φεγγαράδα, στοχασμοί, δροσιά, καθαρός αέρας και μυαλά, άγνωστες φάτσες, λευκό κρασί… βαλίτσες έτοιμες… μμμμμμ μη ξεχάσω τη Μαφάλντα για παρέα… Φύγαμε…

Φιλιά σε όλους… για μία Επανάσταση της Αξιοπρέπειας… ψηλά το κεφάλι… ο άνθρωπος αλλάζει τον κόσμο… όχι ο κόσμος τον άνθρωπο… για αυτό εγώ ποντάρω στον άνθρωπο… ψηλά το κεφάλι…

"Τούτο το καλοκαίρι" - Γιάννης Ρίτσος

2011-06-28T00:24:00.000+03:00

«Τούτο το καλοκαίρι»

(Γραμμένο στη Μακρόνησο και στον Αϊ-Στράτη το 1949-51 από τον Γιάννη Ρίτσο)

Τούτο το καλοκαίρι, σαν και πέρσι μάς ήρθε θυμωμένο.
Είναι βαρύ το σακί του ήλιου στην πληγιασμένη ράχη.
Κι οι καρποί μεσ' απ' τα φύλλα δείχνουν σφιγμένες τις γροθιές τους.
Δεν ξέρεις καν τι μήνας είναι.
Κανένας δεν όργωσε φέτος, κανένας δεν έσπειρε.
Δεν ξέρεις καν τι καιρό κάνει.
Το καλοκαίρι έχει χάσει το δρόμο του ανάμεσα στους σκοτωμένους κι οι Εποχές κάθονται αμίλητες μες στο βομβαρδισμένο δάσος.
Ένα αυτοκίνητο ανοιχτό στον πρωινό δρόμο.
Κουβαλάει στην πολιτεία κασόνια με σφαίρες...".

Βασανισμένη πολιτεία δίχως φώτα.
Πληγωμένη πολιτεία με τον πράσινο γλόμπο των καταφυγίων.
Μονάχη μες στη νύχτα. Αγρυπνισμένη. (...)
Βασανισμένη πολιτεία, κανένας δεν κοιμάται.
Κανείς δεν είναι που να μην ακούει το παρατεταμένο αυτό κουδούνισμα
μέσα απ' όλα τα ηλεκτρικά καλώδια της νύχτας
μέσα σ' όλες τις φλέβες του κόσμου. (...)
Ετούτος ο άνεμος δεν θέλει να σωπάσει σφυράει, σφυράει, σφυράει
σφυράει στ' αυτί των σκοτωμένων "Ζήτω"
κι οι σκοτωμένοι ανοίγουνε τα μάτια τους... (...)
Δε θέλαμε να πεθάνουμε. Κανένας δεν ήθελε να πεθάνει…

Φοβάμαι - Μανώλης Αναγνωστάκης

2011-06-19T09:30:00.005+03:00

" Φοβάμαι"

Του: Μανώλη Αναγνωστάκη

Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που σου 'κλειναν την πόρτα

μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια

και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια

κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν

όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν

γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

Τα τείχη... (της τύχης...)

2011-06-15T14:15:00.003+03:00

Τα τείχη

Κ.Π. Καβάφης

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

* Απαγγελία του ποιήματος από τον Γ.Κ. Σαββίδη

Υ.Γ.1. Τί μου θυμίζουν οι φωτογραφίες!!!

Κάποτε στην αρχαία Ελλάδα όπως περπατούσε στο δρόμο ο φιλόσοφος κυνικός Διογένης "έπιασε" τον Δημοσθένη να τρώγει σε ένα καπηλειό. Καθώς αυτός τραβήχτηκε προς τα μέσα για να κρυφτεί, ο Διογένης του είπε: « όσο πιο μέσα πας τόσο περισσότερο είσαι μέσα στο καπηλειό»...

Υ.Γ. Μα που νομίζουν ότι θα κρυφτούν;;;

Μπορεί η ποίηση ν’ αλλάξει τον κόσµο;

2011-06-10T16:05:00.002+03:00

Μπορεί η ποίηση ν’ αλλάξει τον κόσµο;

Της Χάρης Ποντίδα

Πηγή: Τα ΝΕΑ

Ποιητές και συγγραφείς ανοίγουν τη συζήτηση, µε αφορµή τη συνάντηση Κικής ∆ηµουλά - Τίτου Πατρίκιου, για τη δύναµη (ακόµη και ανατρεπτική) που µπορεί να έχει ο στίχος και κατ’ επέκταση ο λόγος και η Τέχνη.

«Κανένας στίχος σήµερα δεν ανατρέπει καθεστώτα». Οι πιο νέοι ακροατές που βρέθηκαν στη συζήτηση για την επίδραση της ποίησης στο σήµερα µεταξύ Τίτου Πατρίκιου και Κικής ∆ηµουλά, στους κήπους του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, µπορεί να είχαν συναντήσει ξανά τον στίχο του πρώτου, µάλλον όµως δεν θα τον είχαν δει... λάιβ να υψώνει τη φωνή του.

Παρ’ ότι ο συντονιστής της συζήτησης Νάσος Βαγενάς είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο της δουλειάς του, ωστόσο αυτός ο στίχος του έγινε ευρύτερα γνωστός και µάλιστα έδωσε λαβή όταν είχε δηµοσιευτεί για σχόλια και αντιδράσεις.

∆εν είναι άραγε ικανή η ποίηση να κινητοποιήσει τον κόσµο; Να αλλάξει τα πράγµατα; Ιδού τα ερωτήµατα.

Μια Ελλάδα όπου κάποτε η νέα γενιά ξεσηκωνόταν µε τους στίχους του Ρίτσου και της «Ρωµιοσύνης», σήµερα δεν έχει τους «δικούς» της ποιητές και µάλιστα σε µια εποχή τόσο ταραγµένη; Σε ένα πρωτοσέλιδο της ιταλικής εφηµερίδας «La Repubblica», που αναφερόταν στις εξεγέρσεις φοιτητών (διαµαρτύρονταν για τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστηµα και είχαν καταλάβει τις στέγες των πανεπιστηµίων), ο τίτλος ήταν «Αυτά τα παιδιά πάνω στη στέγη ζουν σε µια χώρα χωρίς ποιητές» και ο αρθρογράφος αναρωτιόταν αν έπρεπε οι νέοι να στραφούν στους έλληνες ποιητές (όπως στον Καβάφη) και να εµπνευστούν από αυτούς.

To άρθρο έλεγε ότι στην Ελλάδα υπάρχει στενός δεσµός µε την ποίηση, ότι «η επιλογή των λέξεων είναι ‘’ipso facto’’, µια επιλογή πολιτικής ευθύνης» και ότι «η ιστορία της ποίησής µας είναι στην ουσία µια πολιτική ιστορία της Ελλάδας και εµµέσως της Ιταλίας». Το άρθρο έδινε παραδείγµατα ιταλών ποιητών που ήταν αποθαρρυµένοι γιατί έλεγαν ότι «τα ποιήµατά µας δεν θα αλλάξουν τον κόσµο» και έκλεινε λέγοντας ότι και στην Ελλάδα ο Τίτος Πατρίκιος λέει περίπου τα ίδια µε εκείνο το «Κανένας στίχος δεν ανατρέπει καθεστώτα».
Ο Τίτος Πατρίκιος, πάντως, πνευµατικό παιδί του Ρίτσου, του Σεφέρη και του Νερούδα, όπως έλεγε, ήταν από τις λίγες φορές που ύψωσε τη φωνή του και αυτό για να υπερασπιστεί (πάλι) «το αυτονόητο»...

«Οταν έγραφα τους στίχους νόµιζα ότι ήταν η µεγαλύτερη κοινοτοπία. Και ξαφνικά είδα ανθρώπους να ξεσηκώνονται και να µε καταγγέλλουν γιατί, λέει, αµφισβητώ την επαναστατική δύναµη της ποίησης. Πάντα πίστευα και το πιστεύω και σήµερα πως οι ανατροπές των καθεστώτων γίνονται από τις κοινωνικές δυνάµειςκαι τις ταξικές συγκρούσεις των ανθρώπωνκαι όχι από τους στίχους».

Οι στίχοι όµως κάνουν τη δική τους δουλειά, προσέθετε. «∆είχνουν τα καθεστώτα ακόµα και όταν πάνε να εξωραϊστούν... να αλλάξουν επωνυµία και ταµπέλα. Καταγγέλλουν τα καθεστώτα και τους ηγέτες τους».

Την ίδια άποψη έδειξε να µοιράζεται και η Κική ∆ηµουλά, παρ’ ότι για εκείνη το πρόβληµα της σηµερινής ποιητικής παραγωγής είναι εντοπισµένο αλλού, «στη µεγάλη ανυποµονησία των νέων για αναγνώριση» και στο ότι πιστεύουν «ότι µπορεί να καθοδηγηθούν από τους δήθεν φτασµένους». Είναι, άραγε,ουτοπικό να ψάχνουµε στίχους που να... ανατρέπουν καθεστώτα, σε µιαεποχή µάλιστα που φαίνεται να έχει εξαντλήσει τα παλιά συνθήµατα;

«Μάλλον έχει δίκιο ο Πατρίκιος», λέει στα «ΝΕΑ» ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς, συνεισφέροντας στον διάλογο. «Γιατί ζούµε σε µέρες που υποχωρούν τα οράµατα, που η ποίηση έχει γίνει πιο εσωστρεφής, πιο κρυπτική... Αλλά ακόµα και να γράφονταν τέτοιοι στίχοι δεν νοµίζω ότι θα άλλαζε κάτι άµεσα. Ο στίχος είναι το τελευταίο χιλιοστό... Πρέπει να κυοφορείται από καιρό κάτι και µόνον όταν είναι τα πράγµατα απολύτως έτοιµα µπορεί να κάνει τη διαφορά».
Του υπενθυµίζω την εποχή των πολιτικών συναυλιών και τους στίχους του Ρίτσου. «Κάποτε τραγουδούσαµε ‘’Της ∆ικαιοσύνης Ηλιε Νοητέ” στις ταβέρνες και νιώθαµε ότι κάτι αλλάζει. ∆εν µπορεί αυτό να µην έχει επιρροή στην κοινωνία, κάτι προσθέτει...

Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις, η ποίηση έχει ανάγκητο τραγούδι για να γίνει κάτι πιο µαζικά, γιατί οι ακραιφνείς αναγνώστες της ποίησης είναι φανατικοί αλλά λίγοι _ άρα και πάλι αποκλείεται».

Ακόµα όµως και για το πολιτικό τραγούδι είναι θέµα συγκυριών να φτάσει στο ευρύτερο κοινό, «µπορεί ο στίχος να είναι πιο µπροστά από την εποχή του και να µην έχει απήχηση». Ο σκοπός της ποίησης είναι να παρηγορεί και να εµψυχώνει, παρατηρεί και ο ποιητής - µεταφραστής Στρατής Πασχάλης. «Γιατί υπηρετεί κάποιες ιδέες, έναν κόσµο υπερβατικό. Είναι έµµεση η λειτουργία της. Το θέµα όµως σήµερα είναι ότι οιάνθρωποι έχουν αποµακρυνθεί από αυτήν,την έχουν ξεχάσει... Και σε δύσκολες περιόδους είναι σηµαντικό να υπάρχει ένας στίχος να σε κρατάει, να σε εµψυχώνει».

Έξοδος από την Κρίση - Αυτή είναι μία πραγματική δύσκολη μεν αλλά ελπιδοφόρα λύση...

2011-06-09T01:16:00.004+03:00

Καταγγελία του μνημονίου και στάση πληρωμών ζητούν 68 ακαδημαϊκοί

Πηγή: http://www.tvxs.gr

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης

Λίγες ημέρες μετά την έκκληση 32 προσωπικοτήτων της τέχνης, των γραμμάτων και της επιστήμης προς «όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου» να «αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες», «να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους Έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα», 68 ακαδημαϊκοί, με επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζητούν καταγγελία του μνημονίου και στάση πληρωμών.

Ακολουθεί η επιστολή των ακαδημαϊκών:

Προς την Α. Ε. τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κύριο Κάρολο Παπούλια

Κοινοποίηση προς:
- Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος και Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Κύριο Γεώργιο Παπανδρέου
- Τον Αρχηγό της Αξιωμ/ικής Αντιπολίτευσης και....
Πρόεδρο της ΝΔ, Κύριο Αντώνιο Σαμαρά
- Τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ, Κυρία Αλέκα Παππαρήγα
- Τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ, Κύριο Γεώργιο Καρατζαφέρη,
- Τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Κύριο Αλέξη Τσίπρα,
- Τα Μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου
- Τα Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,
Με περισσή αγωνία για την τύχη της πατρίδας μας, αλλά και με αίσθημα εθνικής ευθύνης, σας απευθύνουμε την παρούσα επιστολή, με συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες, με τον κατάλληλο χειρισμό και εφαρμογή θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση.

Η αδυναμία του Μνημονίου να επιτύχει τους στόχους του είναι πλέον δεδομένη. Συνέχιση της ίδιας πολιτικής, με την οικονομική ύφεση και την περαιτέρω αύξηση του δημοσίου χρέους που προκαλεί, θα οδηγήσει στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ίδε Αποκρατικοποιήσεις και Αξιοποίηση Δημόσιας Περιουσίας στο προταθέν Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο), μεγαλύτερη εξαθλίωση του λαού λόγω περαιτέρω αύξησης του ποσοστού ανεργίας, ενώ οι Ελληνικές πόλεις θα καταστούν αβίωτες εξ αιτίας της αναπότρεπτης κοινωνικής έκρηξης. Αν καταλήξουμε σε αναδιαπραγμάτευση/αναδιάρθρωση του χρέους μας υπό παρόμοιες συνθήκες, θα πρόκειται για ελεγχόμενη πτώχευση υπό δυσμενέστατους όρους, υπαγορευμένους από άλλους. Για να προληφθούν αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις, η Κυβέρνηση πρέπει χωρίς καθυστέρηση να πάρει την πρωτοβουλία και με αποφασιστικότητα να χαράξει ένα νέο δρόμο για την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, Κύριε Πρόεδρε, προτείνουμε:

• Να καταγγελθεί πάραυτα το Μνημόνιο, προβάλλοντας νομικούς όρους και ατέλειες κατά την υπογραφή του, την αντισυνταγματικότητα όρων του, και την απουσία αλληλεγγύης των πλουσίων/ανεπτυγμένων χωρών της ΕΕ προς την Ελλάδα.

• Επικαλούμενη το επαχθές-απεχθές βάρος του χρέους για τον Ελληνικό λαό, η Κυβέρνηση να προχωρήσει σε προσδιορισμό των όρων της Ελλάδος γιά μία αναδιάρθρωσή του, η οποία απαραίτητα να περιλαμβάνει και ένα «κούρεμα» ύψους 30-40%, επιδιώκοντας τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων μας στην ΕΕ. Το εναπομένον ποσό του χρέους πρέπει να εξυπηρετείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς τη δημιουργία νέων ελλειμμάτων.

• Να κηρυχθεί στάση εξωτερικών πληρωμών μέχρι να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές μας και την ΕΕ για τους ανωτέρω όρους της αναδιάρθρωσης.

• Η Κυβέρνηση να νομοθετήσει άμεσα την εσαεί λειτουργία του κράτους υπό καθεστώς μηδενικού ελλείμματος. Επί πλέον, εκφράζοντας τη γενικευμένη λαϊκή απαίτηση, να λάβει τα ακόλουθα μέτρα χρηστής και δίκαιης διακυβέρνησης: δίκαιη φορολόγηση εισοδημάτων και περιουσίας - συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό, δήμευση της περιουσίας καταχραστών δημόσιας περιουσίας, δήμευση περιουσίας που δεν δικαιολογείται από δήλωση πόθεν έσχες του ιδιοκτήτη, και δραστική περιστολή των δαπανών, αρχίζοντας με περικοπή σε βαθμό τουλάχιστον 50% των δαπανών προς όφελος των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, βουλευτών, δημάρχων, αντιδημάρχων, κλπ.

• Η Κυβέρνηση να απαιτήσει άμεσα από την Γερμανική Κυβέρνηση την πληρωμή του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων που η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία πληρωμή θα κάλυπτε ένα πολύ υψηλό ποσοστό του Ελληνικού χρέους.

Κύριε Πρόεδρε, δεν παραβλέπουμε τον κίνδυνο η αναδιάρθρωση-επαναδιαπραγμάτευση, με πρωτοβουλία της Ελλάδος, από κοινού με το «κούρεμα» και με την προσωρινή στάση πληρωμών, να μας θέσει εκτός της Ευρωζώνης. Η πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης εκτιμάται πολύ μικρή, πρώτον διότι δεν πιστεύουμε ότι προβλέπεται αποβολή μέλους από την Ευρωζώνη, αλλά κυρίως γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε σημαντικά προβλήματα για το ευρώ και τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της ΕΕ, ενώ θα αύξανε και το ρίσκο των δανειστών μας να απωλέσουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό των κεφαλαίων τους. Ωστόσο, τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί. Μια έξοδος, λοιπόν, από την Ευρωζώνη, αν και δεν έχει προηγούμενο, μπορεί να μας επιβληθεί και να έχει δυσάρεστες συνέπειες. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να προκληθεί πανικός στις τράπεζες και προσωρινή απομόνωσή μας από τις αγορές. Όμως, όλες οι αρνητικές συνέπειες μπορούν να ελεγχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό και βαθμηδόν να εξουδετερωθούν, χάρη στις δυνατότητες αντίδρασης που εξασφαλίζει ένα εθνικό νόμισμα ελεγχόμενο 100% από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Τέλος, θα υπενθυμίσουμε την ανάγκη επαγρύπνησης στα εθνικά μας θέματα, των οποίων πολυάριθμες εξελίξεις μας ανησυχούν στο έπακρον, καθώς είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν μέσα στο καθεστώς οικονομικής εξαθλίωσης που οδηγείται η χώρα από το Μνημόνιο. Συνεπώς, κι αν ακόμη υπήρχαν κυρίαρχοι παράγοντες που θα μας επέβαλλαν παραμονή υπό το καθεστώς του Μνημονίου, αυτό θα έπρεπε να αποκλεισθεί με κάθε τρόπο και κάθε θυσία, από τη στιγμή που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία. Οι Έλληνες αυτή τη στιγμή αισθάνονται ταπεινωμένοι και ανίσχυροι. Η έξοδος από την πολιτική των Μνημονίων θα ανυψώσει το ηθικό του λαού, απαραίτητη προϋπόθεση γιά την επαναφορά της χώρας σε τροχιά ανάπτυξης και για την περιφρούρηση των εθνικών μας συμφερόντων.

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε, μαζί με την αποδοχή και άμεση εφαρμογή των ανωτέρω προτάσεων, κορυφαίο ζητούμενο γιά τη σωτηρία της χώρας είναι η ένωση των πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες παρά τις πανθομολογούμενες ευθύνες τους συνεχίζουν να τραβούν το σχοινί της αδιαλλαξίας και να δρούν σύμφωνα με τα ιδιαίτερα πολιτικά τους συμφέροντα. Με το προσωπικό σας κύρος και την ηθική δύναμη της θέσης σας, προχωρήσετε άμεσα στις απαιτούμενες ενέργειες γιά την επιτυχία αυτών των στόχων, ώστε η Ελλάδα να ξαναγίνει κυρίαρχος του οίκου της και ο λαός μας να αποκτήσει πάλι αυτοπεποίθηση για το μέλλον του.

Οι Υπογράφοντες ειναι ακαδημαϊκοί και επιστήμονες, η πλειοψηφία των οποίων είναι μέλη του Hellenic Electronic Center/Professors’ and Ph.D.’s forum.

1. Αθανασάκης Απόστολος, PhD, Professor of Classics, Argyropoulos Chair in Hellenic Studies, University of California, Santa Barbara, USA.

2. Αναγνωστόπουλος Σταύρος Α., PhD, Καθηγητής Πολιτικών Μηχανικών, Διευθυντής Τομέα Κατασκευών, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

3. Αναστασοπούλου Ιωάννα, PhD, Καθηγήτρια, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ΕΛΛΑΣ.

4. Ανδρεάτος Αντώνιος, PhD, Καθηγητής, Τομέας Πληροφορικής και Υπολογιστών, Σχολή Ικάρων, ΕΛΛΑΣ.

5. Antikas Theodore, G., PhD, Visiting Prof., Department of History, State University of Washington, Skagit Valley College, Science Dept., ΕΛΛΑΣ.

6. Αποστολόπουλος Χάρης, PhD, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
7. Αρβανίτης Κώστας, Dr., PhD, Επ. Καθηγητής, Dep of Natural Resources Management and Agricultural Engineering, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

8. Αρβανιτογιάννης Ιωάννης Σ., Dr, PhD, Associate Professor, School of Agricultural Sciences, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.

9. Αρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, PhD, Διδάκτωρ Νευροεπιστημών, Dept. of Anatomy, Physiology, and Genetics, and Dept. of Psychiatry, USUHS, Bethesda, MD 20814, USA.

10. Ασημακόπουλος Βύρων, PhD, Επ. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

11. Βαρδουλάκης Αντώνης Ι.Γ., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Μαθηματικών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ.

12. Βελγάκης Μιχαήλ, PhD, Καθηγητής, Engineering Science Department, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

13. Βερναδάκης Νικόλαος, PhD, Λέκτορας, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

14. Burriel Angeliki R., PhD, Assistant Prof of Vet Microbiology, Department of Microbiology and Parasitology, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.

15. Γερογιαννάκη–Χριστοπούλου Mαρία, PhD, Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

16. Δημητρακόπουλος Γεώργιος, PhD, Λέκτορας, Department of Informatics and Telematics, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

17. Δασκαλοπούλου Στέλλα, MD, MSc, DIC, PhD, Assistant Professor in Medicine, Department of Medicine, McGill University, Montreal General Hospital, CANADA.

18. Eleftheriades George Savva, PhD, OAM, GCSCG, CETr, JP. – ExarchOSETrAu, New South Wales, AUSTRALIA.

19. Ευαγγελίου Χρήστος K., PhD, Καθηγητής Ελληνικής Φιλοσοφίας, Επίτιμος Πρόεδρος της ΔΕΕΦ, ΕΛΛΑΣ.

20. Ζαφειροπούλου Μαρία, BSc, PhD, Καθηγήτρια Ψυχολογίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.

21. Θραμπουλίδης Κλεάνθης, PhD, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

22. Ioannidis Paul, PhD, Director, Analytical Services / International Programs, RJ Lee Group, Inc., USA.

23. Καζαντζή Βάνια, PhD, Οικονομολόγος, Λόφου 16, 14671 Πολιτεία, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

24. Κακούλη-Duarte Θωμαΐς, MSc, PhD, Καθηγήτρια Μοριακής Γενετικής, Department of Science and Health, Carlow Institute of Technology, και π. Πρόεδρος Ελληνικής Κοινότητας Ιρλανδίας, IRELAND.

25. Καλαματιανός Δημήτριος, PhD, Καθηγητής, Dept of Electronic Engineering, National University of Ireland Maynooth, IRELAND.

26. Καραγιάννη Δέσποινα, Δρ., PhD, Επ. Καθηγήτρια Marketing, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

27. Καραφωτιάς Παναγιώτης, PhD, Καθηγητής και Πρόεδρος του Τομέα Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης στην Αθήνα, π. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου του ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, ΕΛΛΑΣ.

28. Κατσιαδάκη Ιωάννα, PhD, MRCVS, MRSM, OVS, Science Leader Aquatic Health and Hygiene, Cefas Weymouth Laboratory, UK.

29. Κατσιφαράκης Κωνσταντίνος, PhD, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ.

30. Κατσίφης Σπύρος, PhD, FACFE, Καθηγητής και Διευθυντής Τμήματος, Department of Biology, University of Bridgeport, CT, USA.

31. Κελεσίδης Βασίλειος Χ., PhD, Αν. Καθ. Τμ. Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.

32. Kostas Demosthenes, Dr, PhD, MSc MBA, Greenwich CT USA.

33. Κουρούμαλης Ηλίας, PhD, Καθηγητής Γαστρεντερολογίας Ιατρικού Τμήματος, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Διευθυντής Γαστρεντερολογικής Κλινικής ΠΑΓΝΗ, ΕΛΛΑΣ.

34. Κουρτίδης Κωνσταντίνος, PhD, Αναπλ. Καθ. Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

35. Κυριακού Γεώργιος A., PhD, Καθηγητής, Department of Electrical and Computer Engineering, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

36. Lazaridis Anastas, Sc.D. Professor Emeritus, Widener University, Chester, PA, USA.

37. Liritzis Ioannis PhD (Edin.), Professor of Archaeometry, Dept. of Mediterranean Studies, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ΕΛΛΑΣ.

38. Μανώλης Σωτήρης Κ., Δρ., PhD, τ. Αναπληρωτής Καθηγητής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

39. Μέρμηγκας Λευτέρης, PhD, Καθηγητής, The State University of New York at Buffalo, USA.

40. Metallinos-Katsaras Elizabeth, PhD RD, Associate Professor, Department of Nutrition, Simmons College, Boston, USA.

41. Μοσχοβάκης Αντώνης, MD, PhD, Καθηγητής Τμήματος Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.

42. Μπατρακούλης Θεόδωρος, PhD, Δικηγόρος, Αγαθίου 10-12, 11472, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

43. Belbas Stavros A., PhD, Professor, Mathematics Dept., Tiscaloosa, AL. 35487-0350. USA.

44. Μπέσκος Δημήτριος, PhD, Καθηγητης, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

45. Blytas George C., PhD, Physical Chemistry/ Chemical Engineering, Corporate R and D, Royal Dutch Shell (retired) and President, GCB Separations Consulting, (retired), Houston, TX, 77079-6622, USA.

46. Μπότσας Ελευθέριος, PhD, Professor Emeritus, Economics Department, Oakland University, Rochester, Michigan, USA.

47. Μπουγάς Ιωάννης , PhD, Statistics Lecturer, Dept. of Math & Statistics, Concordia Univ. Montreal, QC, Dir. of Statistical Consulting, Bell Canada (Ret.), CANADA.

48. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, PhD, πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ.

49. Ντόκος Σωκράτης, PhD, Graduate School of Biomedical Engineering University of New South Wales, AUSTRALIA.

50. Πανοσκάλτσης Βασίλειος, MS, MA, PhD, Αναπλ. Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

51. Πανταζοπούλου Σ. Ι., PhD, Καθηγήτρια, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

52. Παπακωνσταντίνου Βασίλειος, PhD, Ἐπ. Καθηγητής Μαθηματικῶν, Πανεπιστημίου Πατρῶν, ΕΛΛΑΣ.

53. Παπαμαρινόπουλος Σταύρος, Π., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Γεωλογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

54. Παρίσης Ιωάννης, PhD, Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, Υποστράτηγος ε.α., Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.

55. Πολυχρονιάδης Ε. Κ., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ.

56. Ρήγα Εκατερίνη, PhD, Director, Nematology Laboratory, Senior Research Scientist, 821 S. Chestnut, PO Box 3453, Pasco, WA 99301, USA.

57. Ρήγας Αλέξανδρος, PhD, Αν.Καθηγητής, Διευθυντής Τομέα Τηλεπικοινωνιών και Διαστημικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

58. Ρούσσος Πέτρος, PhD, Επ. Καθηγητής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

59. Σαμοθράκης Περίανδρος, PhD, PE, Senior Hydraulic Engineer, Frederick, Maryland, USA.

60. Σανδαλτζόπουλος Ραφαήλ, PhD, MBA, Αν. Καθηγητής, Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

61. Σταμπολιάδης Ηλίας, PhD, Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.

62. Τζωρτζακάκης E., Δρ., PhD, Ερευνητής Β’, Εργαστήριο Νηματωδολογίας, Ινστιτούτο Προστασίας Φυτών, ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε., Ηράκλειο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.

63. Τσαουσίδης Βασίλης, PhD, Καθηγητής, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

64. Τσουτσουλοπούλου Αναστασία Μαρία, Δρ., PhD, English Language and Literature, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.
65. Χαμζάς Χριστόδουλος, PhD, Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

66. Χατζόπουλος Ιωάννης N., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ΕΛΛΑΣ.

67. Ψαράς, Γεώργιος Κ., PhD, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.

68. Ψυχουντάκη Μαρία, PhD, Επικ. Καθηγήτρια Ψυχολογίας – Αθλητικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

Y.Γ.1. Μπράβο τους, γιατί λένε αυτό που όλοι οι άλλοι αποσιωπούν.

Υ.Γ.2 Για όσους έχουν υπομονή ακολουθεί η καλύτερη οικονομική ανάλυση για την σύχρονη κρίση και συγκεκριμένα για την Ελλάδα από τον γάλλο οικονομολόγο Serge Latouche, επίτιμο καθηγητή πανεπιστημίου και αρθρογράφο στην Le monde

Ποιο μνημόνιο; Ας γνωρίσουμε πρώτα την δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα πέρσι!

2011-06-08T20:34:00.003+03:00

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης αναλύει παράγραφο προς παράγραφο τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα πέρυσι τον Μάιο και τη δένει χειροπόδαρα...

Μεταξύ άλλων, μ' αυτή τη δανειακή σύμβαση η Ελλάδα παραιτήθηκε ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ και ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ από κάθε ασυλία που της παρείχε η εθνική της κυριαρχία.

Πρόκειται για μία διαρκή παραβίαση της Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Νομιμότητας καθώς πλέον αυτή τη στιγμή δεν έχει τίποτα η Ελλάδα που να της ανήκει.

Η σχετική δανειακή σύμβαση δεν πέρασε καν από τη Βουλή, καθώς με νέο νόμο που κατήργησε το Σύνταγμα, υπογράφηκε από τον αρμόδιο υπουργό.

Δίνοντας στους δανειστές μας την δυνατότητα να επέμβουν και να κατάσχουν για τα επόμενα 99 χρόνια : Παραμεθόριες περιοχές, μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, τον στρατό, το κτίριο της Βουλής, τον υπάρχον φυσικό και ορυκτό πλούτο ή αυτόν που μπορεί μελλοντικά να ανακαλυφτεί κτλ κτλ

Η σύνταξη των συμβάσεων (Σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης, Μνημόνιο συνεννόησης, Συμφωνία Ελλάδας με ΔΝΤ) ανατέθηκε σε αγγλικό δικηγορικό γραφείο που συνέταξε και το «παράνομο» σχέδιο Ανάν, σύμφωνα πάντα με το Αγγλικό Δίκαιο που δεν ανήκει καν στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και θεωρείται το καλύτερο δυνατό δίκαιο υπέρ του δανειστή.

Μεταξύ των άλλων:

- Δεν δικαιούμαστε να δανειστούμε από άλλους (π.χ. Κίνα, Ρωσία) πέρα από τους ισχύων δανειστές μας.

- Δεν έχουμε ελεύθερη εξωτερική πολιτική και οικονομική πολιτική.

- Απαγορεύεται ο συμψηφισμός ποσών… και ας είμαστε η μόνη χώρα στο κόσμο που δεν πήρε αποζημιώσεις από τις γερμανικές κατοχικές καταστροφές (καθώς μας χρωστάνε 160 δις, που δεν διεκδικούμε).

Το πλήρες κείμενο της σύμβασης μπορείτε να το κατεβάσετε από ΕΔΩ

Τι θα κάνεις το Που Σου Κου μπαμπά;

2011-06-02T00:42:00.011+03:00

Τι θα κάνεις το Που Σου Κου μπαμπά;

Λοιπόν το αποφάσισα… Δεν λέω …. Δύσκολο να τα προλάβω όλα… αλλά κάτιτις σκέφτηκα…

α) Δεν μπορούμε να απουσιάζουμε από τους Αγανακτισμένους του Λευκού Πύργου… οπότε παίρνουμε την σκηνούλα μας και πάμε και την στήνουμε στην σκιά (ελπίζω) του Λευκού Πύργου… (Αρκεί να έχει μείνει ελεύθερος λίγος χώρος ακόμη).

β) Με ελαφριά ρούχα φυσικά.. ενίοτε η ζέστη … αλλά και για να μην χρειαστεί να πετάξουμε πολλά από πάνω μας … για να συμμετέχουμε στην 4η Γυμνή Ποδηλατοδρομία που πραγματοποιείται την Παρασκευή στην Θεσσαλονίκη. Α! ξέχασα, έχουμε μαζί μας ποδήλατο φυσικά!

γ) Γάμα, και μόλις τελειώσουμε… καταλαχανιασμένοι… (την ποδηλατοδρομία βρε!!!) φεύγουμε τροχάδην για το 30^ο Φεστιβάλ Βιβλίου που ξεκινάει την Παρασκευή 3/6 στην παραλία του Λευκού Πύργου, έως και την Κυριακή στις 19/6 … Έτσι για να διαλέξουμε ένα βιβλιαράκι να μας συντροφεύει τα ήσυχα βράδια μας στην σκηνή… (λέω τώρα :) )

δ) Και σαν ξημερώσει με το καλό Κυριακή (παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος… παρακαλώ)… τι μας έχω;;; τι μας έχω;;; Αν όλα είναι οκ και εξακολουθούμε να λειτουργούμε ακόμη… θα πάμε μία βόλτα το απόγευμα στο 1^ο Green party του δήμου Θεσσαλονίκης γύρω στις 19:00 κάπου στην παραλία (λιμάνι)…

Γεμάτη ατζέντα...

Φιλιά πολλά, σε ένα θερμό Που Σου Κου :)

25 Μ - Que hora es? Ya es hora de que se vayan!"

2011-05-29T02:00:00.004+03:00

Φωτογραφικό υλικό από την 1η στιγμή έως και τώρα από τις συγκεντρώσεις των "Αγανακτισμένων Πολιτών" στον Λευκό Πύργο στην Θεσσαλονίκη.

Βραδινό υλικό ... καθώς τότε συνηθίζουμε να βολτάρουμε στις συγκεντρώσεις. Ναι ακόμη έχουμε ... δουλειά... και σπίτι... αλλά δεν ξέρουμε για πόσο ακόμη...

Δεν θα προχωρήσω σε βαρύγδουπες αναλύσεις... εμένα μου αρέσει η κινητοποίηση... το κλίμα... οι φάτσες... η μη κομματικοποίηση .... η διαφορετικότητα του πλήθους.... το χρώμα... το φεστιβαλικό κλίμα που αρχίζει να διαμορφώνεται... η καθαρότητα στα μάτια... η ανοργανωσιά...

Que hora es? Ya es hora de que se vayan!"

Τσάμπα τα μαθαίνω τα ισπανικά τόσο καιρό; Να που μου φάνηκαν και κάπου χρήσιμα...

Υ.Γ. Φιλιά σε όλους, σας ευχαριστώ για το πέρασμα σας από εδώ... σας παρακολουθώ στενά... απλά είμαι "αλλού"...

Μη φωνάζετε, θα ξυπνήσουν οι Έλληνες...

2011-05-25T09:30:00.016+03:00

Από την Puerta del Sol στους "Αγανακτισμένους Πολίτες"

Σε ειρηνικές διαδηλώσεις στα πρότυπα της Ισπανίας καλούν από Τετάρτη στις 18:00, στις κεντρικές πλατείες των ελληνικών πόλεων: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Βόλο, Λάρισα και αλλού, ομάδες νεαρών ακτιβιστών πολιτών, υπό τον τίτλο «Αγανακτισμένοι Πολίτες».

Πρόκειται για ένα διαδικτυακό κίνημα πολιτών (που οργανώνεται μέσω facebook ) στα πρότυπα του αντίστοιχου ισπανικού και που αντιδρά στην οικονομική κρίση, στα μέτρα που επιβάλλονται από το μνημόνιο, καθώς και στα όσα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας.

Οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι σε αντίθεση με τα ισπανικά κείμενα και καλέσματα τα οποία είχαν ένα αρκετά πλούσιο πολιτικό περιεχόμενο, το συγκεκριμένο κάλεσμα επιλέγει επιδεικτικά έναν αντι-πολιτικό λόγο, καλώντας τους πολίτες, όπως αναφέρει, να διαδηλώσουν "ειρηνικά την αγανάκτησή τους κατά της κρίσης, αυθόρμητα, χωρίς κόμματα, ομάδες και ιδεολογίες."

Οι διοργανωτές διευκρινίζουν ότι δεν θα υπάρχει κομματικός χρωματισμός, πλακάτ ή σχέδιο, και «ο καθείς καλείται να εκφράσει τον εαυτό του».

Είναι ενδεικτικό ότι δεκάδες νέα μέλη το δευτερόλεπτο συγκέντρωνε με την εμφάνιση της η ομάδα των «Αγανακτισμένων» στο Facebook.

Ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη οι "Αγανακτισμένοι στον Λευκό Πύργο", μέχρι αργά το απόγευμα της Δευτέρας στη σελίδα τους είχαν δηλώσει συμμετοχή 11.000 πολίτες. Για τη συγκέντρωση στην Αθήνα, παρότι υπήρξε «τεχνικό;;;» πρόβλημα καθώς έπεσε η ιστοσελίδα του καλέσματος: "Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα" στις 7 το απόγευμα", ωστόσο ήδη 7.500 άτομα είχαν δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν.

Ακολουθεί το κάλεσμα όπως παρουσιάζεται μέσα από τις σελίδες του facebook

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΜΑΪΟΥ

Δηλώνουμε ειρηνικά την αγανάκτησή μας κατά της κρίσης. Κατά όλων αυτών που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο. Αυθόρμητα, χωρίς κόμματα, ομάδες και ιδεολογίες.

Διευκρινιστική δήλωση:

Με αφορμή την απήχηση που είχε η εκδήλωση διαμαρτυρίας, πρέπει να μοιραστούμε κάποιες σκέψεις μας. Δεν είμαστε ομάδα, κόμμα, σύλλογος ή κάτι άλλο. Φτιάξαμε, πολύ απλά, μία εκδήλωση για να βρεθούμε ειρηνικά. Το «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ» το υιοθετήσαμε από την ελεύθερη μετάφραση των συμβατικών μέσων για την ισπανική λέξη του κινήματος Indignados.

Η λέξη «Αγανακτισμένοι» δεν θέλει με τίποτα να υποκινήσει ή να υποδείξει τον τρόπο. Απεναντίας, δηλώσαμε από την αρχή ότι θέλουμε να βρεθούμε ειρηνικά και αυθόρμητα. Χωρίς σχέδιο και πλάνο. Μόνο να δηλώσουμε την ειρηνική διαμαρτυρία μας.

Ο καθένας στην σελίδα της διαμαρτυρίας εκφράζει τον εαυτό του και μόνον αυτόν. Χωρίς επιτροπές και ψήφους. Άρα, καλούμε τον καθένα να είναι υπεύθυνος των λόγων και των πράξεων του. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι αρνητικό. Όμως, να μην δημιουργείται άλλη εντύπωση, από ό,τι ισχύει. Δηλαδή μια ειρηνική και αυθόρμητη σύναξη.

Δικός μας αρχικός στόχος είναι να κατεβούμε με τα παιδιά μας, να γνωριστούμε με κάποιους, να συναντήσουμε φίλους και γνωστούς. Με αφορμή αυτό που όλοι ζούμε.

Χωρίς σημαίες και πλακάτ, χωρίς κόμματα και οργανώσεις. Αυθόρμητα.

Οι διαχειριστές της σελίδας δεν είναι οργανωτές της εκδήλωσης. Ξεκίνησαν δύο και μετά για πρακτικούς λόγους (κυρίως διάδοσης) γίναν περισσότεροι. Όπως όλοι σας, είμαστε και εμείς αποκλειστικοί υπεύθυνοι των λόγων και πράξεών μας και εκφράζουμε μόνον τους εαυτούς μας.

ΑΘΗΝΑ , 18:00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

http://www.facebook.com/event.php?eid=117281175024666

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ , 18:00, ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ
http://www.facebook.com/event.php?eid=206334352736094#wall_posts

ΠΑΤΡΑ, 19:00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
http://www.facebook.com/event.php?eid=211318218901137

Στο κάλεσμα της Πάτρας υπάρχει διαφορετικό κείμενο:

Ας αρχισουμε την ειρηνικη επανασταση στην πολη μας. Εξω απο κομματα, χωρις φασαριες, χωρις κουκουλες, χωρις βια, στα χναρια των Ισπανων αδελφων μας!

Και συνεχίζονται να προστίθενται και άλλοι:

Συνθήματα που συνεχίζονται να ακούγονται στην Puerta del Sol

"Δεν έχω δουλειά, σπίτι, σύνταξη: Δεν φοβάμαι"

"ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ! ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ "

''Τα σημερινά κόμματα δεν μας εκπροσωπούν! ''

«Εξεγερμένοι χωρίς σπίτι», «Τα δικαιώματα κατακτούνται», «Δημοκράτη! Μη το βουλώνεις, στους δρόμους!», «Κάτω οι τράπεζες!»

"Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα...."

"Μη φωνάζετε, θα ξυπνήσουν οι Έλληνες..."

Επίσημη σελίδα εκτός Facebook

Ήδη η κοινότητα, από χθες έχει και τη δική της ιστοσελίδα στο διαδίκτυο και εκτός κοινωνικών δικτύων, στο http://real-democracy.gr/ όπου υπάρχει και ζωντανή σύνδεση με την κατασκήνωση στο Θησείο.

Τα λαίμαργα μάτια

2011-05-10T15:30:00.009+03:00

Τα λαίμαργα μάτια

Κι ας οδεύουν εμπρός τους μιλιούνια

Κι ας τους τρώνε λαίμαργα πληθώρα ματιών

Στου σταθμού το παγκάκι μόνοι, αυτός και αυτή

Ατάραχοι να γεύονται ο ένας τον άλλον

Σ’ ολάκερο τον κόσμο μόνοι, αυτός και αυτή

Τα κορμιά ένα, χωρίζουν και σμίγουν διακαώς

Χέρια που δραπετεύουν στην οικειότητα των εραστών

Συνεχές φιλί βαθύ, καυτό μα συνάμα τόσο αγνό

Τα βλέφαρα κλειστά, να ωθούν το βλέμμα βαθιά, στην καρδιά

Και το αίμα να κοχλάζει, βάζοντας τριγύρω φωτιά

Στο σφύριγμα του τρένου – όρθιοι, η στιγμή, τ’ αγκάλιασμα

Το πρώτο βήμα να οξύνει τις απο-στάσεις

Και το φευγιό του αποχαιρετισμού να μην γλιστρά απ’ τα χείλη

Τα δάκρυα ήδη ταξιδεύουν στο πρόσωπο της

Το πυρωμένο βλέμμα του ορθό μπροστά. Στο μέλλον; Στο κενό;

Σε λίγο το παγκάκι απέμεινε έρημο

Σαν η παράσταση νά 'λαβε τέλος

Χειροκροτήματα δεν ακούστηκαν

Μόνο ένα μικρό παιδί συνέχιζε επίμονα να ρωτά:

«Και τώρα μπαμπά;» Καθώς το γκρίζο επέστρεφε αργά

Καλημέρα

2011-04-29T16:00:00.016+03:00

Καλημέρα

Κάποτε, έρχεται η στιγμή που το φως πεθαίνει για να γεννηθούν τ’αστέρια

και τότε η σιωπή δονεί σαν ανοιχτή πληγή.

Μα ένα χαμόγελο αρκεί, για να επιστρέψει η χαρά στο στοιχειωμένο βλέμμα.

Για αυτό σου λέω: «Πάλεψε για το ανέφικτο, το εφικτό έχει πια ξεπουληθεί.

Και αν χρειαστεί: Σβήσε τ’ άστρα για να γεννηθεί το φως.

Καλημέρα!»

Επαφή

2011-04-25T11:00:00.002+03:00

Επαφή

Μισόκλειστα τα βλέφαρα σου στη πνοή της νύχτας

Ροδίζει η λάμψη σου στο σκίασμα των κεριών

Αγγίζεις στο στέρνο μου κουρνιάζοντας πάνω μου

Εκπέμποντας το Είναι σου διάπυρα γύρω μου

Όσο και αν καις σε σφίγγω στην αγκάλη μου

Λίγο ακόμη και η νύχτα θα λυγίσει…

Υ.Γ. Επειδή Επαφή = Αφή

Δύο ποιήματα...

2011-04-20T10:19:00.005+03:00

Δύο ποιήματα…

πολλά μηνύματα…

κρυφά χαμόγελα…

εκπληρωμένα βλέμματα τα πρωϊά…

συλλογικός αφουγκρασμός τα βράδια…

όλα μία αγκαλιά;;;

εντός σκαψίματα…

εκτός διαλλείματα…

εκ τόπου βήματα…

:) Καλές Γιορτές :)

ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
1ο: (Κική Δημουλά, από την συλλογή: Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως)

Μέρες μέρες να χτυπήσει το τηλέφωνο
μήνες, χρόνια;
Δεν ηχείς.

Εκλήθη ο έμπιστος μου ωριλά
μου έκανε ακουόγραμμα
μια χαρά, μου λέει, ακούς
τι σ’ έπιασε. Εκλήθη εν συνεχεία ξανά ο τεχνικός.
Δε χτυπάει του είπα.

Σε ξεβίδωσε, σ’ έκανε φύλλο και φτερό
καλώδια μπαταρίες
λάδωμα στη φωνή σου

εντάξει η συσκευή

η ζημιά είναι από μέσα
στο είπα και την άλλη φορά
θριαμβολόγησε ο ηλεκτρολόγος
έχει βλάβη η επαφή
πρέπει να σκάψω

- ας’ το
αφού είναι η επαφή
θα σκάψω εγώ
ξέρω να τη θάψω
δεν είναι τίποτα ξέρω.

2ο: («Το σπάνιο δώρο», Κική Δημουλά από τη συλλογή: «H εφηβεία της λήθης»)

Χρεοκρατία - Debrocracy

2011-04-12T08:30:00.007+03:00

Όταν η δημοκρατία
υποτάχθηκε στο χρέος

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ διανέμεται δωρεάν ήδη από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον άλλες τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes. Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

"Σε αυτή την προσπάθειά οι δημιουργοί ζητήνε τη βοήθειά μας καθώς εργάστηκαν αφιλοκερδώς. Προκειμένου να αποφύγουν κάθε είδους εξαρτήσεις απευθύνθηκαν σε συνδικάτα και εργατικές ενώσεις. Κυρίως όμως απευθύνθηκαν σε πολίτες που ήθελαν να γίνουν συμπαραγωγοί".

Y.Γ. Το ενδιαφέρον είναι ότι η φιλόδοξη αυτή ιδέα, η δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ με θέμα τα αίτια της κρίσης χρέους που αντιμετωπίζει η χώρα μας, χρηματοδοτείται από τους ίδιους τους θεατές. Το αποτέλεσμα απρόσμενο: όχι μόνο το ντοκιμαντέρ έγινε, αλλά και η απήχηση που είχε ήταν τεράστια που έβγαλε τα έξοδά του μέσα σε μόνο 14 μέρες.

Για την επίσημη σελίδα του DEBTOCRACY επισκεφθείτε το http://xreokratia.gr/

EΔΩ υπογράφουμε για την συγκρότηση επιτροπής λογιστικού ελέγχου του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Σκηνοθεσία/Σενάριο	Κατερίνα Κιτίδη Άρης Χατζηστεφάνου
Επιστημονική επιμέλεια	Λεωνίδας Βατικιώτης
Σκίτσο/Animation	Μάγδα Πλευράκη Σωκράτης Γαλιατσάτος
Μουσική	Γιάννης Αγγελάκας
Μοντάζ -Σκηνοθετική επιμέλεια	Άρης Τριανταφύλλου
Κάμερες	Άρης Παπαστεφάνου ulia Reinecke
Coloring	Θάνος Τσάντας
Υπεύθυνος επικοινωνίας	Μιχάλης Αλιμάνης
Συντελεστές	Αγγελική Γαϊδατζή Φανή Γαϊδατζή Ιουλία Κιλέρη Μαργαρίτα Τσώμου
Παραγωγή	Κώστας Εφήμερος 2011 - BitsnBytes.gr

Για παντοτινά... Ναι ... μπορώ... ν' αγαπώ...

2011-04-02T02:21:00.000+03:00

Το απόλυτο ερωτικό κομμάτι, xaxakes, salonica λέμε, επειδή χωρίς τον Έρωτα, τον προύχοντα μεταξύ των Θεών, δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα, καθώς συν-ενώνει κάθε μορφής αντιθέτων, ναι, δεν μπορεί να υπάρξει απολύτως τίποτα… αφού όλα είναι έρως και μετά από Αυτόν τίποτα… απολύτως τίποτα, για παντοτινά… για παντοτινά…

"Το valse των ελαφιών"

XAXAKES

Δεν μπορώ να σου πω,

πως θα υπάρχεις αύριο

μέχρι την αυγή

Μα μπορώ

ναι μπορώ

να σου δώσω τόση αγάπη

για παντοτινά

Ξέρεις λεν

και τα ράδιο το ‘παν χτες βράδυ

οι καιροί καιν

Γι’ αυτό μείνε

μείνε ελάφι

Του χιονιού η βασίλισσα θα σαι

για παντοτινά

Ναι μπορώ να αγαπώ

Ναι μπορώ

Ξέρεις λεν

πως η λάμψη μίας ψυχής αν σβήσει

σαν τα ελάφια αφού χαϊδέψουν

τα κρεμάν

και μια στάχτη αφού γίνουν

τα πετάν

τα ξεχνάν

για παντοτινά

Για αυτό μείνε

γίνε δάσος

δύο κλαδιά θα λιώσουν μαζί

θα ανέβεις στην σελήνη θα γίνεις μία σελήνη

για παντοτινά

Για παντοτινά

Ναι μπορώ να αγαπώ

Τον ήλιο που λάμπει

εσένα που μοιάζεις…

Άδραξε τη μέρα... Αντι - καταπληκτικά

2011-03-18T09:53:00.005+02:00

Αντι - καταπληκτικά - Παύλος Παυλίδης

"Στέκεται στην πόρτα κοιτάζει αν έχει κλείσει όλες τις βρύσες και τα φώτα,

κλειδώνει 7 φορές ξέρεις δεν είναι όπως πρώτα, πρέπει πάλι να αλλάξει κλειδαριά.
Κίνηση στο δρόμο μέσα απ' το αυτοκίνητο κοιτάει τον αστυνόμο που κοιτάζει τα παιδιά,
τα παιδιά κοιτάνε έναν κόσμο που οι βιτρίνες χρόνια τώρα αντανακλούν πια τόσο καταπληκτικά.

Χαίρετε - διατάξτε, μαζί με τα σκουπίδια σας πετάξτε με ή αλλάξτε μου τα φώτα,
τελικά είχατε δίκιο το αυγό έκανε την κότα κύριε διευθυντά.
Κι ύστερα στο σπίτι διαδίκτυο ενημέρωση εκπομπές για τον πλανήτη αντικαταθλιπτικά,
βγαίνει στο μπαλκόνι πηδάει και σκοτώνεται, μετά διαφημίσεις και μετά τα αθλητικά.

Όμως τι ωραία, ήταν όνειρο θα βγει με την παρέα και με εκείνο τον κακόμοιρο
θα πέσει στο κρεβάτι τί μαρτύριο, η αγάπη ξυπνητήρι στις επτά.
Μες στη λεωφόρο παρατάει το αυτοκίνητο, καλεί ασθενοφόρο και πετάει τα κλειδιά,
μέσα από την τσάντα βγάζει το περίστροφο πριν απ' τα τριάντα είδε ήδη αρκετά.
Καταπληκτικά, καταπληκτικά, καταπληκτικά αντικαταπληκτικά..."

Υ.Γ. Και η ζωή συνεχίζεται... τραγελαφικά όμορφη, σοβαροφανώς γελοία, επιεικώς απαράδεκτη… και έτσι όπως ήρθε ανοίγει την πόρτα και ξαφνικά φεύγει... για αυτό μην το πολυσκέφτεσαι... just do it...carpe diem ... άδραξε τη μέρα... καταπληκτικά... la... la ... la... καταπληκτικά... λα... λα... λα...

Δεν με αναγνωρίζεται ... γιατί έλειπα καιρό...

2011-02-26T22:57:00.001+02:00

Για όλες αυτές τις στιγμές που κοιτάζουμε ...ΠΙΣΩ... για εικόνες... γνώριμες, αγαπημένες, ποθητές... ΠΙΣΩ... αρκετά ΠΙΣΩ... ή μήπως για εικόνες σκοτεινές, ακατανόητες και δύστροπες... ΠΙΣΩ... αρκετά... ΠΙΣΩ... αλλά σε ύφος sureal... όπως και η ίδια η ζωή ... άΛλΩσΤεΝ... ΠΙΣΩ...

Θανάσης Παπακωνσταντίνου
"San Michele"

Από τον δίσκο: "Ο ελάχιστος εαυτός"

2011

Δεν μ' αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό'
τα δάκρυα μου δε σας λένε κάτι.
Λοιπόν διηγηθείτε μου τι έγινε εδώ,
να βρω ξανά του νήματος την άκρη.

Πείτε μου εκείνες τις ιστορίες σας
που Κάνουν τα καλάμια να λυγίζουν
στα όρια των χωραφιών κι-εν μέσω άπνοιας-
τα μέτωπα των αγροτών δροσίζουν.
Πείτε μου εκείνες τις ιστορίες σας.

Φωτογραφίες δείξτε μου αυτών που Κυριακή
γεννήθηκαν κι εκείνων που 'χουν πέσει
από τη βάρκα λίγο πριν φτάσει στην ακτή
γιατί η ζωή τους πια δεν τους αρέσει.

Τα τραγούδια πείτε μου που λέτε την αυγή
σα σβήνουνε τα φώτα στην πλατεία,
καθώς και τ' απογεύματα, μετά την προσευχή
και πριν να ξεκινήσει η αλητεία.
Τα τραγούδια πείτε μου που λέτε την αυγή.

Αν συνεχίζουν πείτε μου, κοιτώντας τη φωτιά,
οι άνθρωποι να κάθονται στις φτέρνες
και αν οι ομορφότερες γυναίκες, στα κρυφά,
κάτω από τη γλώσσα εκτρέφουν σμέρνες.

Πείτε μου ακόμα αν έρχεται στην άκρη του χωριού
ο λύκος του θανάτου τους χειμώνες,
που, σαν κουνούσε την ουρά. το γάλα έπηζε
στα τρομαγμένα στήθη απ' τις λεχώνες.
Πείτε μου ακόμα αν έρχεται στην άκρη του χωριού.

Πείτε μου μη βρέθηκε κι η σκάφη που παλιά,
λουζόμουνα με ήλιο και με χιόνι
ή τα μαλλιά που φύλαξε απ' την πρώτη μου κουρά η μάνα,
που ακόμα ρούχα απλώνει.

Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό
συντρόφια μήπως βρέθηκε και κείνο,
να φτύσω μέσα με οργή, που οι νέες εποχές
με κάνουνε να μοιάζω με κρετίνο.
Δεν μ' αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό.

...Με καρδιά στοργική...

2011-02-19T19:12:00.001+02:00

"Εκ Βαθέων" του Ναπολέων Λαπαθιώτη

Απαγγέλει: Ο Θάνος Ανεστόπουλους

Λυπήσου με, Θεέ μου, στο δρόμο που πήρα,
χωρίς, ως το τέλος, να ξέρω το πώς,
--χωρίς να' χω μάθει, με μια τέτοια μοίρα,
ποιο κρίμα με δένει, και ποιος ο σκοπός!

Λυπήσου τα χρόνια που πάνε χαμένα,
προτού η νύχτα πάλι βαριά ν' απλωθεί,
ζητώντας τους άλλους, ζητώντας και μένα,
ζητώντας εκείνο που δε θα βρεθεί!

Λυπήσου όλα κείνα που πάνε του κάκου,
γιατί έτσι τους είπαν πως είναι γραφτό,
και γίνουνται χώμα, στα βάθη ενός λάκκου,
χωρίς να γυρέψουν το λόγο γι' αυτό!

Λυπήσου κι εκείνα, λυπήσου και μένα,
--και μένα, που πάω με καρδιά στοργική,
ζητώντας μια λύση, σε πράγματα ξένα,
που δεν έχουν, Θεέ μου, καμιά λογική...

Λιγάκι να κάνω πως κάτι με σέρνει,
λιγάκι να φέξει, μες στα σκοτεινά,
κι αμέσως η μοίρα μού το ξαναπαίρνει,
κι αμέσως η νύχτα γυρίζει ξανά...

Λυπήσου με, Θεέ μου, στην απόγνωσή μου,
λυπήσου τη φλόγα που μάταια σκορπώ
--λυπήσου με μες στην αγανάκτησή μου,
να ζω δίχως λόγο και δίχως σκοπό...

Στην έκδοση Φέξη αναφέρεται ότι, σύμφωνα με το χειρόγραφο του ποιητή, γράφτηκε ξημερώματα της 9.1.1930, «μόλις γυρίζω απ' έξω, έξαλλος, μόνος, στην κάμαρά μου». Δημοσιεύτηκε τον ίδιο χρόνο στη Νέα Εστία με τίτλο De Profundis και αργότερα αλλού με άλλους τίτλους. Περιλαμβάνεται ως πρώτο ποίημα στην έκδοση του 1939.

Οι νύχτες από εδώ και πέρα...

2011-02-06T00:30:00.019+02:00

Ο πληθυντικός αριθμός

(Ποίηση της Κικής Δημουλά)

Απαγγελία: Θάνος Ανεστόπουλος
Σε μουσική σύνθεση: Νίκου Πλάτανου

Ο έρωτας
όνομα ουσιαστικόν
πολύ ουσιαστικόν
ενικού αριθμού
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού
γένους ανυπεράσπιστου
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες

Ο φόβος
όνομα ουσιαστικόν
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός
οι φόβοι
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα

Η μνήμη
κύριο όνομα των θλίψεων
ενικού αριθμού
μόνο ενικού αριθμού
και άκλιτη
Η μνήμη η μνήμη η μνήμη

Η νύχτα
όνομα ουσιαστικόν
γένους θηλυκού
ενικός αριθμός
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες
Οι νύχτες από δω και πέρα
-
Οι νύχτες από δω και πέρα
(Μπορούν να είναι όπως πάντα τις είχα ονειρευτεί)

Οι νύχτες από δω και πέρα
(Μπορεί να είναι μία από τα ίδια)

Οι νύχτες από δω και πέρα
(Μπορεί σ' αυτές να ξυπνήσω επιτέλους)
Οι νύχτες από δω και πέρα
(Ή πολύ απλά θα συνεχίσω να κοιμάμαι)

Συγκέρασμα

2010-10-28T11:50:00.003+03:00

Συγκέρασμα

Ακούω την βροχή να με ποτίζει

Δεν μ’ αρέσει κι αντιστέκομαι

Συνήθισα τη σκληρότητα μου

Κι δυσανασχετώ

…

Κι’ όμως αυτή επιμένει,

σταγόνα με κεντά, σταγόνα με μαλακώνει

Να συνηθίζω τα χνώτα της

Να με γονιμοποιεί

…

Δεν είμαι πια ίδιος

Δεν είναι πια ίδια

Είμαστε μία ένωση νερού και χώματος

Μία στιγμιαία αφή ουρανού και γης

Υ.Γ. Οι φωτό δικές μου

Επιφάνεια

2010-10-08T19:00:00.008+03:00

Επιφάνεια

Ω! επιφάνεια μου!

Πόσο εύκολα μου αποσπάς την προσοχή;

Λεία, απαστράπτουσα και ενστικτώδης

Μ’ έλκεις να αντικατοπτρίζω τα θέλω μου…

Γίνεσαι καθρέφτης του καθρέφτη μου.

Μα εν καιρώ

Ατελής μου φαντάζεις στο τέλος

Τόσο ατελής, μ’ αυτήν την τελειότητα σου

Χωρίς καν μία σχισμή, μία χαρακιά μνήμης

Χωρίς τραύματα μάχης και λάθη να μου εξιστορήσεις

Ω! επιφάνεια της επιφάνειας μου

Ήρθε η ώρα του γρατζουνίσματος

Σβήσε τα φώτα, μη μας δουν

Θέλω να μείνουμε μόνοι οι δύο μας

Να σε λαβώσω, για ν’ αντικρύσω επιτέλους

Πώς στ' αλήθεια είμαι;

Υ.Γ. Η συμβουλή του τρελογιατρού μου... μετά από αυτό:

"Nα πίνεις και να καπνίζεις λιγότερο", "να ξενυχτάς και να bloggάρεις λιγότερο" και "να μας επισκέπτεσαι περισσότερο" :)

Υ.Γ 1: Μιλάμε για τρελά κέφια :))

ΥΓ 2: Η ανάρτηση ήταν να ανέβει μεταμεσονύχτια... όταν την έγραψα ... αλλά ο blogger αρνιόταν πεισματικά να ενσωματώσει photo μέχρι πρότινος.. :)))

ΥΓ 3: Καλό Που Σου Κου :))))

Ουρανός

2010-10-06T01:00:00.003+03:00

Ουρανός

«Όλοι βρισκόμαστε κάτω από τον ίδιο ουρανό» μού ‘πες

Κι έστρεψα το βλέμμα ψηλά.

Μα, πόσο δίκαιο είχες…

«Η ομορφιά είναι αλλού» σκέφτηκα

Πώς ξεχάστηκα εδώ κάτω;

Μαζί με όσους έχασαν το τρένο της ύστατης διαφυγής.

Υ.Γ. Photo Erik Johansson

Fairy Tale

2010-10-03T21:30:00.005+03:00

Της μάνας η καρδιά - Παντελής θαλασσινός

Στίχοι: Alice Tori. Mουσική: Γιάννης Νικολάου,

Η Αρχοντούλα Σαββιδάκη, στο ρόλο της κυράς

Η Μαριώ, στο ρόλο της μάνας.

Ένα παλικάρι ήτανε μια φορά,
που αγάπαγε με πάθος μια όμορφη κυρά.

Μια μέρα, όπως έπαιρνε τα λάγνα της φιλιά,
«ζήτα μου ο,τιδήποτε» τής λέει τρυφερά.

«Αν μ' αγαπάς» τού είπε, με νάζι και καημό,
«την καρδιά της μάνας σου εγώ επιθυμώ»

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε, να πάει στο πατρικό του,
ποτέ του αυτός δεν πάτησε τον όρκο το δικό του.

«Δώσε μου μάνα την καρδιά, στα πόδια της ν' αφήσω»
«Αν είναι γιε μου για καλό, εγώ στηνε χαρίζω»

Κι έτσι της πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο,
μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ' τον πόνο.

γυμνή η καρδιά τού μίλησε, προτού να ξεψυχήσει.
«Χτύπησες μήπως γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι;»

Με ματωμένα χέρια φτάνει στο σπιτικό της,
«να η καρδιά που γύρευες» και την αφήνει εμπρός της.

Μα αυτή καν δεν τον κοίταξε κι άρχισε να γελάει,
«μήπως θα 'ταν καλύτερο να μού τη φέρεις Μάη...»

Χαμένη μάχη

2010-09-29T01:50:00.010+03:00

Χαμένη μάχη

Και κάθε φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με τα μάτια σου,

εισρέω σε μία εκ των προτέρων χαμένη μάχη.

Και τότε ίσως να ‘ναι για μένα ήδη αργά.

Αδυνατώ να κάνω ένα βήμα πίσω, ελκυόμενος στη δίνη τους.

Αδυνατώ να μην κοιτάξω πέρα από τα φαινόμενα των μορφών τους.

Αδυνατώ να μην χαθώ μες το ταξίδι της γκρίζας θλίψης τους.

Και ίσως τελικά κάθε φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με τα μάτια σου,

αποταυτοποιούμαι. Γίνομαι περισσότερο εσύ, παρά εγώ.

Οι σπόροι

2010-09-23T09:40:00.008+03:00

Οι σπόροι

Φθινοπώριασε, ήρθε η ώρα να συλλέξω τους καρπούς.

Κάποιοι από αυτούς απέδωσαν τα μέγιστα.

Σφίγγω στην χούφτα μου σπέρματα: Αλήθειας,

δημιουργικότητας, χαράς και αλτρουισμού.

Άλλοι πάλι, μισοφαγωμένοι στέκουν στην άκρη.

Απραγματοποίητα όνειρα, μάχες που χάθηκαν,

χαμόγελα και στόχοι που δεν επιτεύχθηκαν.

Αγκαλιάζω μέσα μου τους χρυσούς σπόρους,

προφύλαξη στην οργή των Χειμώνων που θά ‘ρθουν.

Αυτοί σχεδιάζουν το Αύριο που μπορώ να ‘χω.

Τους άλλους, τους φυλάω για σπορά εν’ καιρώ,

θρέφοντας τους πιότερο με το ίδιο μου το Είναι.

Αυτοί καθορίζουν όλα όσα δεν μπόρεσα νά’ μαι

Και ποιός ξέρει; Ίσως η Ελπίδα να κρύβει μία νέα Άνοιξη…

Οι εμπνευσμένες αντιγραφές ενός... παλιάτσου...

2010-09-21T16:30:00.007+03:00

Μήπως ξεμείνατε από έμπνευση; Και δεν ξέρετε τι ανάρτηση να κάνετε;

Μη μου χαλιέστε … η λύση είναι εύκολη και απλή… δεκάδες τα blogs επώνυμων και ανώνυμων ποιητών… "δανειζόμαστε" μία στάλα ερωτισμού από το πρώτο, λίγο πόνο από το δεύτερο και μία δόση παραζάλης από το τρίτο... copy paste … και είμαστε έτοιμοι... συνταγή εξετελέσθη.

Ο λόγος για το blog "Tο ταξίδι ενός παλιάτσου" που αποτελεί συρραφή πολλαπλών κλεμμένων αναρτήσεων αλλά και σκόρπιων στίχων από δεκάδες άλλα blogs... χωρίς την παραμικρή άδεια και φυσικά την αναγραφή πηγής. Για ψάξτε το λίγο ... και θα εκπλαγείτε εάν βρείτε και τα δικά σας συναισθήματα και στίχους κάπου εκεί να σας περιμένουν με ένα νέο πρόσωπο... φυσικά αυτό του παλιάτσου.

Για να δούμε ένα παράδειγμα έμπνευσης / αντιγραφής:

Σφιχταγκάλιασμα

Σκέπασε με, μία στάλα ουρανού αρκεί, κρυώνω.

Άφησε με να χαθώ για λίγο μέσα σου, μου λείπει
να ταξιδεύω στο σώμα σου και ας ξέρεις ενδόμυχα
πως κάθε ένωση μας, υποθάλπει την ύστατη μάχη.

Σφίξε με, μία στιγμιαία έλξη μπορεί να’ ναι εφικτή,
κάνει τα κόκαλα να τρίζουν και ας ωθεί τη ψυχή
στην ανυπαρξία του χτες, του σήμερα, της στιγμής.
Γιγνώσκω, το κούρνιασμα στην αγκάλη σου αναζητώ.

Ίδρος, συναπάντημα ονείρων σε ωκεανούς σταγόνων.
Ρίγος, αντιφέγγισμα σκοτεινών κυματισμών στο σώμα.
Καρδιοχτύπι, συγχορδία ερωτική άνευ ταυτότητας.
Σκέπασε με, μία στάλα ουρανού αρκεί, κρυώνω.

19 Ιανουάριου 2009

Πηγή: http://a-kakies.blogspot.com/2009/01/blog-post_19.html

Και η επανέκδοση του:

μία στάλα ουρανού

σκέπασε με,
μία στάλα ουρανού αρκεί, κρυώνω.
άφησε με να χαθώ για λίγο μέσα σου,
μου λείπει το ταξίδι στο κορμί σου
κι ας ξέρεις ενδόμυχα πως κάθε ένωση μας,
υποθάλπει ενδόμυχα την ύστατη μάχη
του σήμερα με τα’ όνειρο...σφίξε με,
μία στιγμιαία έλξη μπορεί να’ ναι εφικτή,
κάνει τα κόκαλα να τρίζουν
κι ας ενδόμυχα ωθεί τη ψυχή
στην ανυπαρξία του χτες, του σήμερα,
της μιας στιγμής το κούρνιασμα
στην αγκαλιά μου αναζητάς.

ιδρωμένων ονείρων συναπάντημα
σε ωκεανούς σταγόνων αντιφέγγισμα
ρίγος σκοτεινών κυματισμών στο σώμα.
Καρδιοχτύπι, συγχορδία ερωτική χωρίς ταυτότητα..
κρυώνω, έλα, σκέπασε με ψυχή μου,
μία στάλα ουρανού μου αρκεί, ..

Μάιος 2010

Πηγή: http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/05/blog-post_8432.html

Άλλο παράδειγμα...

"Πληκτρολογώ τον έρωτα, φτύνοντας εύηχα φωνήεντα και θέλξεις... μα είναι τόσο ιδανικά σου λέω... δεν τα αντέχω, πνίγομαι!....γείωσε με στην πραγματικότητα, για άλλη μία φορά! Πετάς και εσύ"

http://a-kakies.blogspot.com/2009/08/blog-post_09.html

Και η αντιγραφή:

"Δεν το φοβάμαι το ταξίδι..
Πληκτρολογώ τον έρωτα,
φτύνοντας εύηχα φωνήεντα και θέλξεις
μα είναι όλα τόσο ιδανικά - σου λέω,..
δεν τα αντέχω, πνίγομαι!....
γείωσε με στην σκληρή πραγματικότητα,
για άλλη μία φορά!"

http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/05/blog-post_25.html

Στον εν λόγω "κύριο" απεύθυνα e-mail ζητώντας του να σβήσει την 1η ανάρτηση που αποτελεί πλήρη αντιγραφή και την 2η ή να την σβήσει ή να βάλει πηγή... αλλά ούτε φωνή ούτε ακρόαση... καθώς θα του το 'χουν ζητήσει δεκάδες άλλα blog που βλέπουν τα ποιήματα και τους στίχους τους να βγάζουν φτερά:

Blogs Από τα οποία έχουν κλαπεί αναρτήσεις:

alloena και η αντιγραφή εδώ

Ο λαβύρινθος της ψυχής και η αντιγραφή εδώ

Kryos και η αντιγραφή εδώ

Που πας μωρή ξυπόλυτη στα αγκάθια και η αντιγραφή εδώ

Ναϊδά και η αντιγραφή εδώ

Και μερικά ακόμη παραδείγματα:

1. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2009/12/blog-post_18.html

1.a. "με πνεύμονες υποταγμένους

σε οχτώ μιλιγκράμ πίσσας

και μονοξείδιο του άνθρακα" είναι κλεμμένο από εδώ

- http://drapetisblogspotcom.blogspot.com/2007/10/blog-post.html

1.b. "κι ύστερα.. στο πληκτρολόγιο

της έναστρης αφής μου

γράφω ξανά λαθραία αποσπάσματα,

κι αιμορραγώντας αναδύομαι

μέσα από αναμνήσεις.. "

είναι κλεμμένο από εδώ - http://poiontas.blogspot.com/2008/11/blog-post.html"

όπως πάντα όπως παλιά

στα πληκτρολόγια της έναστρης αφής σου

να γράφω αποσπάσματα του μέλλοντος εντός σου"

1.c. "με τα φτερά κάποιου αλήτη γλάρου

ψηφιδωτό σκαλίζω στη χαρά μου.."

έχει για πρωτότυπο "και με φτερά ενός αλήτη γλάρου ψηφιδωτό σκαλίζω σε βράχο

σιωπής."που αναρτήθηκε από την κα. Γ.

Πακτίτη στις 21/10/2008, στο http://poiontas.blogspot.com/

1.d. "βασανιστικά περιδιαβαίνεις τον φαλλό μου

και βλαστημώντας χάνεται στον προσιτό και στιγμιαίο θάνατο μου.."

από "περιδιαβαίνει τον φαλλό μου

και βλαστημώντας χάνεται

στον προσιτό της στιγμιαίο θάνατο" -

(c) Τάκης Τσαντήλας , http://poiontas.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html

2. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/08/blog-post_25.html

"και κάθε τόσο κόβω ένα δάχτυλο

μόνο και μόνο

για να αιμορραγώ τις στιγμές

που παθιασμένα σ’ ονειρεύτηκα."

ανήκει για αλήθεια στο "Ωστικό κύμα" της Λίας Νικολαιδη,

http://sadnessinhereyes.blogspot.com/2010/08/blog-post_22.htmlη

μόνη διαφορά είναι στο επίθετο "παθιασμένα" <-> "λανθασμένα"

3. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2009/01/blog-post_12.html

"Χρόνια τώρα μόνος μου βαδίζω,

γράφω στίχους - σκίζω – ξαναγράφω θυμώνω,

αφήνω να τους πάρει ο αγέρας

κι ύστερα αρχίζω πάλι ν' αγαπώ, να ξαναγράφω"

ανήκει στην κα. Στρέζου -

"Τόσα χρόνια ξυπόλητος δίπλα σε θάλασσες τριγυρνάς

γράφεις - σκίζεις - ξαναγράφεις

θυμώνεις κι ύστερα αρχίζεις πάλι ν' αγαπάς "

http://horseman.pblogs.gr/2008/05/enas-mikros-kokkos-klonizei-t-aperanto.html

περιττό να πω ότι ο στίχος "πίσω από το τελευταίο ουράνιο τόξο,

και σε κείνα τα άσκοπα οδοιπορικά" κλάπηκε από facebook και έχει για

πρωτότυπο "πίσω από το τελευταίο ουράνιο τόξο στα καθορισμένα αόρατα μονοπάτια"...

4. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2009/01/blog-post_06.html

"Η ομορφιά της ψυχής είναι βιβλίο.

Όσο το ξεφυλλίζεις

ποτέ ο χρόνος δεν θα το κιτρινίσει…"

πιστεύω ανήκει στην κα. Γ. Πακτίτη - http://kardiagp.blogspot.com/2008/12/blog-post_681.html

5. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/08/blog-post_27.html

"λυπάμαι που σκορπίζεσαι

στο διάκενο της νύχτας"

το έχει πάρει σεμνά θαρρείς από "Μια χούφτα χιόνι εσύ που σκορπίζεται

στο διάκενο της νύχτας" - http://darkrain67.blogspot.com/2008/10/blog-post_03.html

6. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/05/blog-post_19.html

" Είναι κάτι στιγμές που δεν ξέρω αν υπάρχω

που δεν ξέρω αν υπάρχεις κι εσύ..

Σε εισπνέω σαν γυναίκα

πλάσμα από υγρασία και φως

τα χρώματα σου ντύνομαι,

όταν επιθυμώ να σε γευτώ

στάζεις βροχή στα μάτια μου

κι ύστερα σκέφτομαι τις μικρές στιγμές μας

τις μεγάλες χαρές μας

αυτές που πέρασαν

αυτές που θα ΄ρθουν

αυτές που χάνονται σε μια παράδοξη σιωπή

σε μια ανατριχίλα ερωτική τόσο παρούσα,

ζωντανήκι απούσα είναι συνάμα"

ο παλιάτσος VS. κ. Τάκη Τσαντήλα: http://poesy.pblogs.gr/2009/09/o-sofos-eaytos.html

"Είναι στιγμές που δεν ξέρω αν υπάρχω

που δεν ξέρω αν υπάρχεις κι εσύ

κοιτώ τα υγρά, ξάγρυπνα μάτια σου

και σκέφτομαι τις μικρές και μεγάλες στιγμές μας

τις μικρές και μεγάλες χαρές μας

αυτές που πέρασαν

αυτές που θα΄ ρθουν

αυτές που περνούν και χάνονται σε μια παράδοξη σιωπή

σε μια προσμονή

σε μια ερωτική πανδαισία

τόσο παρούσα κι απούσα συνάμα "

7. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/08/blog-post_12.html

"Δώδεκα σκορπίζω επιθυμίες

ναυαγισμένης νοσταλγίας

στα ονειροτάξιδα της θλίψης μου

και σε πλανόδιους ανέμους................

στη ροή της νοσταλγίας τ’ ουρανού σου

στάλες να στάζει στο χαμένο όνειρο μας..

Ποτέ τα σύννεφα δεν ‘μειναν για πολύ

στο ίδιο μέρος τ’ ουρανού σου,

ούτε χορτάσαν μαύρες καταιγίδες."

θα μπορούσε να το ονομάσει Sofia Strezou Tribute...

.

"Ολικές επαναφορές σε σύννεφα που στάξανε,

γίνανε θάλασσες κατακτημένες από λιμάνια απάνεμα με πλανόδιους ανέμους

που επιδιώκουν να χορτάσουν με καταιγίδες.

" από http://sofiastrezou.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.html

"....να ξεκλειδώσουμε λησμονημένα αγγίγματα στη ροή της νοσταλγίας. ...

στάζοντας στάλες στο στεγνό όνειρό μας"

από http://sofiastrezou.blogspot.com/2010/07/blog-post_15.html

8. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.html

"είναι οι θάλασσες που μας ταξίδεψαν τα τρεχαντήρια που χρωματίζαμε μαζί." δεν

είναι δικοί του στίχοι, τα πήρε από τον Ανδρέα Εμπειρίκο, Η μνήμη των αναμνήσεων,

http://greek-translation-wings.blogspot.com/2010/05/blog-post_29.html

όπως και στο "κι ότι μένει από μένα είν’ η ηχώ σε διάσπαρτα φεγγάρια σιωπής."

αναγνωρίζω πάλι κάτι από Σοφία Στρέζου - "Μόνον ηχώ

σε διάσπαρτο φεγγάρι σιωπής" - http://sofiastrezou.blogspot.com/2009/02/blog-post_28.html

Τί μπορεί να κάνει κανείς:

Μπορεί να επικοινωνήσει προσωπικά με το συγκεκριμένο άτομο (alfastamos@yahoo.gr), να του κάνει καταγγελία στο blogspot (εδώ) βάση του Νόμου 2121/1993 περί πνευματικής ιδιοκτησίας, της σύμβασης της Βέρνης (Berne Convention) και της Παγκόσμιας Σύμβασης περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Universal Copyright Convention) ή...να μην κάνει τίποτε παραχωρώντας του κάθε δικαίωμα...

Πηγές ανάρτησης: kryos & Ποίηση και Ποιητής

Ιριδισμοί

2010-09-20T03:05:00.008+03:00

Ι ρ ι δ ι σ μ ο ί

Ιριδισμοί, αγγίγματα στα όρια του επιτρεπτού.

Μην είναι το νερό που φλερτάρει με το φως;

Ή μήπως ο ήλιος που βουτά ξεδιψώντας την κάψα του;

Ιριδισμοί, συν-ουσία στα σύνορα του ανεπίτρεπτου.

Μην είναι η ύπαρξη μου που εκπληρώνεται στο άγγιγμα σου;

Ή μήπως η ματιά σου που ποθεί ν' αποσβεστεί μέσα μου;

Ιριδισμοί, στιγμιαίες πραγματώσεις ανεκπλήρωτων ονείρων.

Υ.Γ. Συνομιλώντας με την αιώνια αγαπημένη… για άλλη μία φορά … σήμερα…

Ψεύτικη ζωή

2010-09-16T15:15:00.006+03:00

Ψεύτικη ζωή

Κάθε φορά που με στόμφο εκθειάζω τις ιδέες μου… που επί της ουσίας, καμία τους δεν αποτελεί γέννημα μου… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που σέρνομαι από τα πάθη, τις μικρότητες, τους εγωισμούς μου και όλα τα θέλω των μικρών μου εγώ … ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που καλπάζω στις ονειρώξεις όλων όσων δεν πραγματώθηκαν, όσων θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά και όλων αυτών που θέλω να ‘ρθούν… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που με χαρά επιλέγω μεταξύ των δήθεν ελευθεριών μου στο τι θα ψηφίσω, τι θα φορέσω, με ποιους και που θα βγω, πως θα εκφραστώ και πως θα διασκεδάζω … ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που δειλιάζω να σπάσω την εικόνα μου, για να μην παρεκκλίνω από αυτό που οι άλλοι θα ‘θελαν από εμένα, ή και εγώ από τον εαυτό μου… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που αναλώνομαι στην αδράνεια της συνήθειας, στην ρουτίνα που κλέβει τον χρόνο που νομίζω ότι κατέχω… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που πλέω σε πελάγη ευτυχίας… που θα γκρεμιστούν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα στη ροή του χρόνου… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που νομίζω πως γνωρίζω, κατέχω, αντιλαμβάνονται, έχω άποψη και λόγο… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Κάθε φορά που κριτικάρω, αντιδράω, αντιστέκομαι και παλεύω να αλλάξω όλα αυτά που δεν εξαρτώνται από εμένα… ζω μία ψεύτικη ζωή.

Και μέσα σε τόσα ψέματα … αναρωτιέσαι τελικά που να κρύβεται αυτό το τόσο αληθινό που να σε οδηγήσει να πεις… Ναι ΕΖΗΣΑ - ΖΩ! και δεν πλανιέμαι νεκροζώντανος σαν από συνήθεια μες την αγέλη…

«Αν στηρίζεις την ευτυχία σου σε όλα αυτά που δεν εξαρτώνται από εσένα (τα εξωτερικά: δόξα, χρήματα, τιμές, ομορφιά..) τότε να ξέρεις πως θα πονέσεις, θα πενθήσεις, θα ταραχτείς… καθώς από την φύση τους δεν είναι ελεύθερα»

Σε ελεύθερη απόδοση από το «Εγχειρίδιο» του Επίκτητου.

Χειρομάλαξη ... 60 ευρώ

2010-09-14T15:10:00.009+03:00

Όχι… δεν πρόκειται για κάποιο καπρίτσιο του φεγγαριού, ούτε για ufo που αιωρείται πάνω από το κεφάλι μου … απλά πρόκειται για την οροφή του χαμάμ της λουτρόπολης του Λαγκαδά.

Τhe story

Το έτερον ήμισυ ξύπνησε με πόνους στην πλατίτσα καθώς ένας άτακτος αεράκος φου & φου & φου & φου την έκανε την ζημιά του κατά την βραδινή μας έξοδο.

Και ενώ εγώ ετοιμάζω το σάκο του γυμναστηρίου … πέφτει η φαεινή ιδέα… «Αυτό που πραγματικά χρειάζομαι αυτήν την στιγμή, είναι ένα ζεστό μπάνιο στα λουτρά… τι λες, πάμε;». Σπάνια χαλάω χατίρια… «πάμε» λέω… Αλλαγή σχεδίου… βγαίνουν από το σάκο τα αθλητικά, μπαίνει το μαγιό, οι σαγιονάρες, οι πετσέτες, τα υπόλοιπα συναφή παραμένουν… και φύγαμε.

Στην διαδρομή βέβαια μου αποκαλύπτει… ότι αυτό που πραγματικά εννοούσε είναι να «χτυπήσει» ένα μασαζάκι, όσο εγώ θα χτυπιέμαι στο χαμάμ! Δαγκώνομαι …καθώς άλλο 6 και άλλο 30-60 ευρώ (ανάλογα με το πρόγραμμα του spa)… αλλά αναστροφή επί της Λαγκαδά … δύσκολο το βλέπω… συνεχίζουμε…

Πήρα και την φωτό μαζί σκεφτόμενος πως … τέτοια ώρα … δεν θα ‘ναι κανείς… Αλλά που τέτοια τύχη… και ενώ περίμενα να δω να παρελαύνουν μπροστά μου όλα τα καπί της πόλης (καθώς ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας τους)… το χαμάμ είναι γεμάτο από πιτσιρικαρία… Είθισται βέβαια καθώς τελευταία τα χαμάμ θεωρούνται in.

Στο μεταξύ έχω λιώσει περιμένοντας να φύγουν και οι τελευταίοι και τότε βγάζω μερικές λαθραίες φωτό… όχι - όχι δεν είναι καλλιτεχνικές… οι ατμοί από το νερό είναι που δημιουργούν την όλη ατμοσφαιρική κατάσταση…

Επιστρέφοντας στην διαδρομή … και ενώ είμαι ένα με το χώμα … μου λέει… «Πω! Πω! Υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα καλό μασάζ;». Φυσικά ανταπαντώ… «Ένα καλό σεξ!». Και μένω εμβρόντητος με την απάντηση «Το λες αυτό επειδή ποτέ δεν το ‘χεις δοκιμάσει». Δεν συγκρίνονται σκέφτομαι… και μένω με την απόδειξη ανά χείρας… Χειρομάλαξη 60 ευρώ.

Αγαπημένοι προορισμοί: Λουτρόπολη Λαγκαδά & φυσικά: Άγκιστρο νομού Σερρών

Υ.Γ.1 Η καλύτερη πρόταση… παίρνεις το αμόρε ή την παρέα και κλείνεις prive δεξαμενή από τις 9 έως τις 12 το βράδυ. (Κόστος 20 ευρώ + 5 ευρώ για κάθε επιπλέον άτομο)

Υ.Γ 2. Ελπίζω να μην δει το post, γιατί με βλέπω να «στρώνω» μέση στον καναπέ για κανένα μήνα… ήδη μου τα ‘χει κρατημένα από την προηγούμενη…

Αγαπάω … άρα υπάρχω;

2010-09-11T00:40:00.002+03:00

Άιντε προς χάρη των: new-girl-on-the-blog, roundel, MAXIMUS , ❤ , tovenito … που τους "αγαπώ" (ηλεκτρονικά πάντα) και δεν θέλω να αδιαφορήσω για την πρόσκληση τους…

Πρέπει να γράψω για τα 10 πράγματα που αγαπάω...

Οπότε πρέπει να ξεκινήσω... με τον μπαμπά μου, την μαμά μου, τα αδέλφια μου, τη γυναίκα και τα παιδιά μου, τους συναδέλφους, του γείτονες... συμπλήρωσαμε δέκα; Ας σοβαρευτούμε... επιτέλους...
είμαστε ένα σοβαρό blog εμείς...

Έχουμε και λέμε λοιπόν ...

1. Να προξενώ λεκτική σύγχυση στους άλλους με ερωτήσεις σοκ… μόνο και μόνο για να δω την λάμψη αλλαγής στο βλέμμα της συνήθειας. Μπαρντόν; Πως είπατε;

2. Την θάλασσα, σε κάθε της μορφή … να χάνομαι μέσα της… … θα παραμείνει ως το τέλος η πιο πιστή μου ερωμένη.. ή εγώ σε αυτή… μμμμ μπερδεύτηκα λίγο … έρχοοοομμμμαααιιιιιιιιιιιιι!

3. Να μαγειρεύω… να τα κάνω όλα άνω-κάτω στην κουζίνα, το λατρεύω… να δημιουργώ, χρώματα, σχήματα και να τα τρατάρω μετά… Φάε βρε! Καλά δεν πεινάς;

4. Τις αγκαλιές… από εκεί που φυσικά τις επιθυμώ… αλλιώς κάθε άγγιγμα με ηλεκτρίζει δημιουργώντας μου απέχθεια. Είμαστε σοβαροί άνθρωποι εμείς (όλοι μας φυσικά) …

5. Το γυμνό ανθρώπινο σώμα… ιδίως οι 2 μικρές λακουβίτσες στη βάση της πλάτης … εκεί λίγο πιο πάνω από τον ποπό βρε! Σσσσουυυυττττττ!

6. Τα πάθη μου … και είναι πολλά τα άτιμα… αγέλη ολόκληρη… Ας μείνω στην λαγνεία του λευκού κρασιού και του στριφτού μου καπνού… να εθίζομαι μέσα τους… ααααχχχχχχχχχχχχχ!

7. Να χώνω τα χέρια μου στο χώμα, να φυτεύω σπόρους, να κλαδεύω, να βλέπω μίσχους να αναδύονται…. (Αλλού από εκεί που τους περίμενα)… και μετά να απαγγέλω στίχους στα άνθη… όταν γύρω όλα έχουν σωπάσει…

8. Να μιλάω μόνος μου… στον εαυτό μου… (σιχτιρίζοντας τον) συχνό φαινόμενο… άσε που με πήραν χαμπάρι… και με ρωτάνε τι λέω, χαμογελώντας…

9. Να χάνομαι σε μικρά πολυσύχναστα στενάκια περπατώντας… κυρίως όταν θέλω να σκεφτώ… οδοιπόρος εκτός χρόνου και χώρου… να σταματάω για να σκεφτώ… σαν ούφο με σκούφο μες το πλήθος… Είμαι… είμαι …

10. Ω! Μα φυσικά και η μελαγχολική μου διάθεση … (να ζωγραφίζω το φεγγάρι τα βράδια για να γεμίσει)… να με πνίγει… να με πλημμυρίζει με μία πρωτόγνωρη έμπνευση …και τότε η μόνη διαφυγή μου είναι να γράψω… αλλιώς μαύρη μοίρα που με έφαγε…

Είπαμε 10! Α! οι όροι πρέπει να τηρούνται (μπλιαχ!) … αλλιώς θα συνέχιζα…

Και πρέπει να καλέσω... άλλους 10... αλλά που να τους βρω...

Καλώ τους: Masterpcm, Μανώλης, kryos , nina , marios104 και ναι ... δεν πιστεύω.... στα θαύματα...

Επιλογή / Στιχομυθία

2010-09-08T12:40:00.002+03:00

Επιλογή / Στιχομυθία

«Δύο λύκοι παλεύουν μέσα μου,

Ένας λευκός κι ο άλλος μαύρος,

Ποιός θα νικήσει;»

Σ’ εκμυστηρεύτηκα

«Αυτόν που πιότερο φροντίζεις»

Με συμβούλεψες.

Κι απόρησα:

«Μα! Τους ταΐζω και τους δύο, εξίσου καλά.

Με υψηλά ιδανικά για το ταξίδι της ψυχής.

Με ποταπά πάθη για την επιβίωση στην σήψη.

Τί πράττω λάθος;»

«Τίποτα!»

Μου απάντησα.

«Απλώς δεν επέλεξα ακόμη»

Αύγουστος 2010

Y.Γ. Εμπνευσμένο από τον γνωστό ινδιάνικο μύθο... το θυμήθηκα βλέποντας το post του Masterpcm

Κρίση ή Κροίσοι;

2010-09-03T22:55:00.000+03:00

Photo: Άγιος Νικήτας Λευκάδα

Καθώς οι πρώτες στάλες της βροχής σβήνουν τα εναπομείναντα καλοκαιρινά όνειρα… κάθε ψευδαίσθηση φαίνεται να χάνεται… και η απάντηση στην εν λόγω ερώτηση ξεκαθαρίζει…

Τουλάχιστον ο επικείμενος φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης … θα μας φέρει πιο κοντά… ακόμη πολύ πιο κοντά… πολύ κοντά σε λέω…

Προς το παρόν, αποδημώ προς νότια (λένε ότι είναι πιο ζεστά εκεί) για ένα ακόμη Σου Κου… και όσο αντέχουμε… την επόμενη φορά με οτοστόπ.

Καλά να περνάτε όλοι/ες

Αγρότης για ένα Σου Κου

2010-08-30T02:00:00.002+03:00

Παν - Σέληνος

2010-08-25T00:14:00.002+03:00

Παν - Σέληνος

Κόκκινη να ξεπροβάλει, πάθος υπόσχεσης που ισορροπεί στις άκρες των χειλιών.

Κίτρινη ν’ ανυψώνεται, έλκοντας τόσα απραγματοποίητα ξεθωριασμένα όνειρα

Και πάντα κυκλική, σαν την ζωή που επιστρέφει ξανά και ξανά ζητώντας να πληρωθεί το τίμημα …

Το τίμημα … κάπου μεταξύ επιθυμίας και έλλειψης.

Υ.Γ. Πέρσι την ονειρεύτηκα κάπως έτσι, φέτος αποφάσισα να την απολαύσω τρέχοντας στον στίβο. Όπως και να χει, είναι εξίσου υπέροχη και ας κουβαλάει τις μνήμες ενός ακόμη χρόνου.

Μαύρισμα

2010-08-23T14:45:00.001+03:00

Μαύρισμα

«Φέτος θα μαυρίσω κορμί και όχι ψυχή» μού ‘χες πει.

Και εγώ αφελής, το συμμερίστηκα.

Τελικά, τα μαύρισα και τα δυο εξίσου καλά.

Τόσο, που όσο και αν ξεπλένομαι, κανένα τους δεν λέει να ξεφτίσει.

Απώλεια

2010-08-21T10:50:00.002+03:00

Απώλεια

Αδίκως τους φώναζε να μη σκεπάζουν τους καθρέφτες

Αλλά κανείς δεν την άκουγε

Μέχρι που 'νιωσε πως τέλεψε ο χώρος

Για ν' αντικατοπτρίζει τον πόνο της…

Κ' έπρεπε να φύγει… αλλά για πού άραγε;

Σε άλλο μοτίβο...

2010-08-16T13:30:00.004+03:00

Πόνος

Θυμάσαι; Πόσο σου άρεσε να με ακούς να βογκώ;

Και έκτοτε άρχισες να με πληγώνεις συχνότερα,
για να με νιώθεις περισσότερο, υποθέτω!

Επανάληψη

Έφυγα για να σ’ ελευθερώσω. Kι όμως οι σκέψεις επιστρέφουν ξανά και ξανά στα ίδια σταυροδρόμια.

Εγκλωβισμένα φαντάσματα στο μέρος που έζησαν, χάρηκαν, πόνεσαν και έφυγαν για να μείνουν τελικά για πάντα εκεί… δηλαδή εδώ.

Θλίψη

Και αυτές τις Άλπεις απ’ τα μάτια σου, πώς μπορώ να τις σβήσω;

Η αγκάλη μου δεν αρκεί να σμίξει τόσες μη ειπωμένες λέξεις…

Κενότητα

Στο άπειρο τί χώρος μου αντιστοιχεί;
Σ’ εμένα, σ’ εσένα, σ’ εμάς;
Σφίξε με, ξαφνικά νιώθω τόσο μόνος.

Ξέχασα πως λείπεις…
Δεν υπάρχει χώρος για εμάς πια…

Χυδαιότητα

Και σαν έρθω σε στύση, πάρε με, μέσα σου, εκεί για να χυθώ.
Εκεί, που παύω πλέον να Υπάρχω και απλά Είμαι.

Υ.Γ. Στίχοι, Photo, video & ψυχοτροπικές ανησυχίες... όλα δικά μου... τα αποδέχομαι με σώας τας φρένας... Αύγουστος είναι, τί περιμένετε;

Και το ταξίδι συνεχίζεται...

2010-08-10T01:33:00.013+03:00

Κι αν δύω κάθε μέρα στις σκέψεις των ματιών σου

Επιστρέφω, κύμα απαστράπτον στις μνήμες του σώματος

Με το ταξίδι να συνεχίζεται

Y.Γ. Οι photo δικές μου